Elektron kitabxana

Esselər 1 2 3 4 5 Elektron kitabxana

QURAN VƏ NİZAMİ MƏKTƏBİ
Böyükkişi HEYDƏRLİ (Yazıçı QOR)
Əkrəm ŞAMXAL ƏRUZİ

NOVRUZ BAYRAMI

İslam Şərqi özünün müqəddəs bayramı hesab etdiyi Novruz bayramı haqqında çox bilgisiz və məlumatsızdır. Yalnız gördüyü və bildiyi odur ki, bahar gəlir. Baharın gəliş anı ilin dörd sükun məqamından biridir. İslam şərqi və dünya ictimaiyyəti bilməlidir ki, ilin dörd sükun məqamından birini bayram edib, qalan üçünü tanımamaq xətadır. Sükun məqamlarının yerini səhv salmaq isə daha pis.
İlin dördlü sükun məqamlarından birincisi qışın girdiyi andır. Qış sükun məqamının adına Nüşabə deyərlər, yəni dirilik suyu məqamı. Bu an İsəvilikdə Novıy qod, Yolka bayramı kimi qeyd edilir. İl dairəsinin ikinci sükun anı baharın gəlişi anıdır. Bu anın adına ilin Növrəstə anı deyərlər. Hansı ki, səhvən bu ana Novruz deyilir.
Üçüncü sükun anı yayın gəliş anıdır. Bunun da adına deyirik Novruz. Hansı ki, Nəbinin meracı nəticəsində yolunu azaraq, Nizami demişkən Həməldə qərarlaşıb. Məhz Nəbinin azması min illərdir həyatın əbədiyyət axarını qəzavü-qədərə salıb. Tonqal çatmaq, Xoruz döyüşdürmək, atəşfəşanlıq etmək, Kosa ilə keçəli meydana çəkmək, bir yanda səməni göyərdib, o biri yanda buğda qovurmaq və sairə baharda düşdüyümüz qəzavü-qədərin həm görkü, həm də sübutudur. Baharın yeganə rəmzi olan səməni bu qan-qada içində qurşaq bağlamaq zorunda qalıb. İnsan dəni üyüdüb yeməməlidir, cücərdib, göyərdib yeməlidir. İnsan dəni öldürüb yedikdə dən də insanı öldürür. İnsan dəni dirildib yedikdə dən də insanı dirildir.
İlin dördüncü sükun məqamının adına Nübar deyərlər. İlin bu dördlü sükun məqamı dördlü Rəbbül-aləmlərdir. Buna Ərbəini-vəhdət, dördlü həyati ünsür də deyərlər. Yəni su, hava, od, topraq. Bu Rəbbül-aləmlər ardıcıllığının pozulması cəmiyyəti fəlakətə salıb. Cəmiyyət də şüursuz olaraq fəlakətlərini bayram edir. Hər bir Rəbbül-aləm sükun anı il dairəsində müxtəlif vaxtlarda qeyd edilir. Hər bir sükun məqam anıldıqda o biri sükun maqamlar da anılır. İlin dördlü sükun məqamları ardıcıllığına əməl edib, ilin fəsillərini ardıcıl yaşadıqda cəmiyyət özünü tədricən təbiətlə həmahəng edir. Və Quran ehtina-sıratəl-müstəqim haləti təmin edilir. Novruzu bahara gətirmək, yayı bahara gətirib atəşpərəst olmaq deməkdir. Yenicə cücərməkdə olan təbiəti yaxıb-yandırırıq.

15 mart 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 83-cü günü

MƏCHUL TƏCAVÜZ

İranın fars, rus, azər bazisinə açıq təcavüzü 30 ildir ki, davam edir. İslam konfransı isə nəhayətdə heç olmasa, Xocalı soyqırımını tanımaqla deyəsən, qələtini anlamağa başlayıb. İran adlanan Böyük Ermənistan Ariyamehr türkün bazisi, Ərşi-sütunu olan fars, rus, azər mühitini içindən alışdırıb. Birimiz kötük, birimiz balta, digərimiz balta sapı olmaqla özü-özümüzü məhvə təhrik etmişik. Ermənistanın Azərbaycana təcavüzü davam edir dedikdə hökmən Ermənistanla İran və islamın adları yanaşı, təcavüzə məruz qalan Azərbaycanın adı isə fars və rusla yanaşı çəkilməlidir. Məhcul təavüz nəhayətdə məlum olur. Ermənistanın Azərbaycana təcavüzü davam edir əhavalatı 40 lotunun inəyi molladan keçi qiymətinə almasını xatırladır. Ərmən islam İran əhriməni üçlük olub fars, rus, azər bazis üçlüyünü tarixən hədəf götürüb. Əhriməni eraların sonu çatdığına görə dayanıb, düşünüb, daşınmaq vaxtıdır.
Ey müsəlmanlar, bu günlər bir hidayət vaxtıdır,
Ülfəti-ünsiyyətə dair xitabət vaxtıdır.
(Sabir)
Çünki həmin o əhriməni rejim üçlüyü elə həmin o bazis üçlüyünün tərkib hissəsidir. Qanımız qanımızdan, canımız canımızdan. Birimiz kəsildkidə hamımız ağrıyırıq. Dost, düşmən deyə bir-birimizi qırırıq. Artıq bilməliyik ki:
Dost əgər cismimə aiddisə, düşmən canıma
Dostla düşmənlər isə hər iki ünvanlarıma.
(Əkrəm)
Hamı və hər kəs öz qılafında özü üçün, özü boyda suallı və nidalı məhculdur. Öz məhculluğumuzu anlasaq, özümüzün özümüzə məhcul təcavüzümüzü də anlayarıq. Kişi, hamı olub bərkgedən. Bu məhculluq vəziyyətində nə qədər bərk getsən, bir o qədər də dərin düşərsən.

15 mart 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 83-cü günü

NƏMAZ VƏ ŞƏRAB

Şəriət islam əhlinə şərabı haram buyurub. Bu ehkamın isə əsası olmaqla nəmaz əhlinin araq içməsi yasaqdır. Bu ehkamları dərk və əməl etmək üçün şərab və araq sözlərinin açıqlanmasına ehtiyac var. Şərab sözü su başı, yəni səri-ab mənasında olub batini aləmə xasdır. Yəni neqativdir, içiləsi deyil. Elə buradaca araq sözünü araşdırsaq, ilk əvvəl qara-ağla, Qarabağla üzləşərik və görərik ki, araq dediyimiz mayeni əldə etmək üçün maddiyyəti xarab edib, qıcqırdıb, suya töküb, odda yandırıb, qazanda qaynadıb, suda soyudub sanki ab istehsal edib adını şərab qoyuruq. Şərab batini aləmə xasdır: hər kəs və hamının enerji potensialıdır. Şərabın, arağın islamda nəmaz əhlinə qadağan edilməsi qazan xörəkləri və samovar çayı ilə əlaqədardır. Sadəcə olaraq, bilməliyik ki, qidamızı bişirib yeməməli, suyumuzu qaynadıb içməməliyik. Qidamızı bişirdikdə və suyumuzu qaynatdıqda həm kütləvi şəkildə nüvə parçalayırıq, həm də ərzaqdan canımıza lazım olan enerjini qaynama, hərarət zoruna qovub, canını alıb ölü xörək yeyirik. Yəni qidamızı ruhiyyətdən məhrum edərək yeyirik. İnsanın canı çıxdıqda cəsəd olduğu kimi, qidamızı da bişirib canını aldıqda onu cəsəd edib yeyirik. İslam dini islam əhlinə, eləcə də dünya əhlinə bu həqiqəti qandırmaq üçün gəlib. İslam əhlinin isə sanki özü ilə qəsdi-qərəzi varmış; bir tərəfdən şərabın, arağın nəmaz əhlinə haram olduğunu deyir, digər tərəfdən isə “Qaynar qazan” və çeşidli çayı bu mövzudan bixəbər cəmiyyətə reklam və təbliğ edir. “Kitabi-Dədə Qorqud” dastanlarında Qazan xanın evini qazan xörəklərinin yağma etdiyini gərək anlayaq. Yəni qazanı, samovarı at. Əllahi-həlaliyyəti haram edib yemə. İndi gör ki, insan klassik irs və dəyərlərindən nə qədər aralı düşüb. Quran nəmaz təlimi deyir ki, qazan xörəkləri, samovar çayı şərabdır. Qazan xörəyi yeyən, samovar çayı içən müsəlmana əsla nəmaz əhli demək olmaz. Kişi, islam əhli əsrlərdir çərxi-fələyin fətvalar təcavüzünə məruz qalıb. Ayə, bu yerdə görək Məhəmmədhüseyn Şəhriyar nə deyir:
Ta ki, səlmana yetə ibliseyi-sülteyi-küfr,
Özüm öz iblisimi əsl müsəlman eylədim.
(Nəzirə: Özüm öz iblisimi asi müsəlman eylədim).
(Tərcümə: Əkrəm)
İnsan təbiətin bişirdiyini və bitirdiyini odda bişirib yeməməlidir. Bizi atəşpərəst, mısərmən edən də elə qazan xörəkləridir. Hamı və hər kəs Quran, nəmaz nidasını eşitməli, tədricən qazan xörəklərindən və qaynadılmış sudan imtina etməlidir. Bu hökm Ali Yaradanın hökmüdür. Bizlər isə belə bir hökmü eşidib qanmağa, qanıb əməl etməyə məhkumuq.

18 mart 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 86-cı günü

HƏRAM VƏ HƏLAL

Həram və həlal sözləri Quranın ələm və ərəm rəmzləri mənasındadır. Ərəm batinə xas olub ruhi-eşqi vəhdətin harayını, ələm isə zahirə xas olub can və cism vəhdəti harayını çəkir. Batini aləmlərdə ruh eşqdən, zahirdə isə can cismdən ayrı düşüb. İslam başbilənləri halal sözünün mənasını başa düşərək canı cismdən ayırmağı özünə peşə edib. Yəni mal kəsir, qan tökür, ət yeyir. Qan cəsədin bətnində qəbr evinə getməlidir. Qan yerdə qalmaz məsəli də bununla əlaqədardır. İlahi həyatı komponentləri qan vasitəsilə bütün toxumalara çatdırıb diriliyimizi, fəaliyyətimizi və şüur istehsalını təmin edir. Tibbin, mollanın qanalma, qanvermə, donor əməliyyatı da həlal prinsipinə müvafiq olaraq canı cismdən ayırmaq əməliyyatıdır. Cəmiyyətin qantökmə vərdişi o dünyamızın ruhi-eşqi və enerji potensialını zəiflədir, bununla da ruhaniyyətlər aləmi taqətdən düşür, Günəş saralır. Daha doğrusu, Allahın bəndəsinə bəxşeyiş imkanı məhdudlaşır. O dünyada ruhi-eşqi vəhdət, bu dünyada can-cism mübadilatı pozulur. Belə bir vəziyyətdə hər iki aləmi məhvə təhrik edirik. Həram dediyimiz məna hər iki aləmdə bətnimizdədir. Yəni onu zahir etməyi Allah qadağan edib. Lakin qəssab, ovçu, komandan, kamikadze, terrorçu, qatil Allahın əmrinə tabe olmur, batinə xas olan qanı axıdır. Ceyhun, ceyhan, qan gölü, qan dəryası kimi deyimlər bizi qan tökməyin nə fəlakət olduğunu başa düşməyə çağırır.
Ərəm və ələm rəmzləri Quranda bir-birindən ayrı düşsələr də, ruhumuzda, canımızda, cismimizdə və ismimizdə vəhdətdədir, onları ayırmaq olmaz. Bütün mövcudatın bətni həlal və həramın vəhdət və münasibətindən yoğrulub. Həlal və həramın münasibət balansı canımızda, cismimizdə təmin edildikdə sağlam, bitkin və uzunömürlü olub mənalı, məzmunlu yaşayırıq. İslam həlallığı təbliğ edərkən qan tökməyə, can almağa rəvac verdiyini anlamır, başa düşmür. Hətta həlal kolbasa, həlal sosiska və həlal ət məmulatları istehsal edib satır. “Erməni qan gördü” deyimi bu dünyada cəmiyyətin qan tökdüyünü görəndə o dünyada ərmənin qorxduğunu, dəhşətə gəldiyini, sarsıldığını deyir.
Həlalı həramdan ayırmaq olmaz. İslam isə ayırıb. Mal-qaranın, heyvanın qanını töküb deyir ki, əti halaldır, kəsəndə dəstəmaz alıb, “Bismillah” deyib və üzü Qibləyə kəsib. Həlalı həramdan ayırmaq yolu ilə Allah adından sui-istifadə edən islam, eləcə də Xristian və sair Allaha da, bəndəyə də qatı qəddarcasına sui-qəsd edir.
Su deyib hayqırırıq Fatihənin surəsini,
Ələmi bayraq edib,
Ərəmi bərraq edib batil etmişik səsini.
(Əkrəm)
Həlal-həram, ələm-ərəm arası murdar damızdırmaq bir yana qalsın, hətta bunları bıçaq, xəncər, mərmi, bomba vasitəsilə fiziki parçalayıb oluruq qəhrəman.
Həlal ilə həramın kəbini göydə kəsilib deyərlər. Odur ki, biz bəndələrin həlalı həramdan ayırmağa haqqımız yoxdur. Ayırdığımız üçün Ərrəhmanir-rəhim deyimi də Fatihə bətnində surələnib.
Əllahi-həlaliyyət olduğu kimi, Əllahi-həramiyyət də var. Həlal və həramı çək-çevir etmək bizlik deyil. Həlal və həramın yerini, münasibətini öyrənmək lazımdır. Bunlara dəxalət etmək, hərəsinə bir qulp qoymaq olmaz.
Qarabağ mövzusu, Bəqərə mövzusu, sünni-şiə mövzusu, xeyir-şər mövzusu, Leyli-Məcnun və sair məhəbbət mövzuları Əllahi-həlaliyyət, Əllahi-həramiyyət, yəni oriflame mövzusuna istinad edir.

18 mart 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 86-cı günü

İRAN İSLAM İNQİLABI
(Nəzəriyyə və praktika)

İslamdan bixəbər İran islam əhli nagüman islam inqilabı edib İran islam cümhuriyyəti rejimi qurdu. Bununla da İranda islam inqilabının nəzəri cəhəti təmin edildi. Qaldı İran islam inqilabının praktiki yerişi. Bu praktiki yeriş İrandaxili fars-azər milli cəbhəsinə istinad edərək ümumislam arvad rejimini Qafqaza səfərbər etdi. Bu səfərbərlikdə baş rol fars, rus, azər arvad manyak üçlüyünə tapşırıldı. Belə bir dəstəkdə məqsəd İranın Qafqazdakı SAVAK təxribat qrumunun açıq fəaliyyətini (na taran) təmin etmək olub. Beləliklə, SAVAK Qafqazda açıq təxribat, münaqişə fəaliyyətinə başladı. Əfqanıstan, Spitak, Qarabağ, Xocalı, 20 Yanvar, Sumqayıt, Orta Asiya, Balkan, Fələstin, İran, İraq və sair münaqişə və qırğınlar SAVAK-ın, yəni Qafqazda qərarlaşan Qız qarının göz qabağında tüğyan edən praktiki əməlləridir. Nəhayətdə İran islam inqilabının praktikası məntiqi sonluğuna çatıb. İran 2 ayağını bir başmağa dirəyib nüvə parçalayır. Gec də olsa qələtini başa düşən İran islam rejimi arxa plana çəkilib prezident üsul-idarəsini önə verib. Ərmənlə birtərəfli münasibət və Azərlə birtərəfli münaqişə Qarabağ (qara-ağ) fəalkətləri timsalında İran islam inqilabının nəzəriyyə və praktikasını yekunlaşdırmalıydı. Lakin Qarabağ məsələsi nəinki yekunlaşmadı, hətta özü boyda dünyəvi problemə çevrildi. Prosesin belə gedişi öz-özlüyündə sübut edir ki, İran islam inqilabı faktiki olaraq tarixə və regiona qarşı daldan atılan daşdır, yalnız topuğa dəyə bilər.
Bilməliyik ki, İran islam inqilabı və İran islam rejimi yaxın və Orta Şərqi, eləcə də dünyanı iflic və xəcil bir vəziyyətə salıb. Qarabağ münaqişəsinin həlli ilə yanaşı, İran islam rejiminin müalicəsi də diqqət mərkəzindədir. Odur ki, islam əhli islamla islam dininin fərqinə vararsa, özünü də, dünyamızı da fəlakətlərdən nicata yetirmiş olar.
Xirəd bəxş eyləyir, tanıyaq onu,
Bəsarət bağlanıb, qırır soyunu.
(Nizami)
Halalı harama çevirmə, kosa,
Elə yem eyləmə halal kolbasa.
Öndə həlalisən, ündə hərami,
Halalı haramdan eyləmə xali.
(Əkrəm)

18 mart 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 86-cı günü

SALAM

Həlal-həram mövzusunun davamı olmaqla salam mövzusu gündəmə gəlir. Telereklamda yeni salam rubrikası nümayiş etdirilir. Reklamda salam qırmızı parçanı üç yerə bölür. Sağ, sol parçalar yox olur, salam parçanın orta hissəsində qalır. Reklamın bu cür nümayişi onu sübut edir ki, reklam başbilənləri məsələyə incəliyinə qədər bələddirlər. Lakin məsələ siyasi xarakterli olduğu üçün açıqlanmır.
İslam Şərqində salam sözü qədər populyar ikinci bir söz yoxdur. Hətta Əfqan biri-birilə gündə yüz dəfə qarşılaşsa, yüz dəfə də salam deyir, eynilə də xudahafizləşəndə. Bu halda deyərlər, Allah əcr versin. Salam Quranın ələm rəmzi mənasında olmaqla ərəmdən ayrı salınıb. Yəni həlal həramdan, ruh bədəndən, can cismdən ayrı salınıb. Elə bu yerdə də siyasətlə məşğul olmaq məsləhət görülmür. Buna görə də ələm acıyıb olub salam. Salam da qıcqırıb olub islam. Belə vəziyyətə görə islamın dərki, tədqiqi, yəni islam dini zəruri, vacib buyrulub. Salam sözünün islam şərqində bu qədər kütləviləşməsi göstərir ki, salam alıb salam verən şəxs salam sözünün mahiyyətini anlamır. İslam salam deməkdir, salam da ələm. Burada, göründüyü kimi, Quran ərəm rəmzlərindən hələ də soraq verən yoxdur. Həlal və həram mövzusunda olduğu kimi, ələmi ərəmdən ayırdığımıza görə hər iki aləmi fəlakətlərə salmışıq. Elə bu yerdə də islam dini fərz buyrulub. Cəmiyyət Quran ələm və ərəm rəmzləri, eləcə də salam, islam və ərmən sözlərinin mənalarını öyrənib söz və öz münasibətlərini tənzimləməyi bacarmalıdır.
Salam islamdır - ələm, Quran ələm rəmzi, dədə,
Kərəm ərməndi,
Saram ərməndi - ərəm, Quran ərəm rəmzi, dədə,
Sözü söhbətlərini mənəvi qansana, gədə.
(Əkrəm)
“Apardı sellər Saranı” mahnısı min illərdi məsələni salam əhlinə göstərir. Mətləbi islam əhlinə qandırmağa çalışır. Kişi, molla da deyir ki, Allah Quran ələm, ərəm, rəmzlərinin mənasını Məhəmməd Peyğəmbərə deməyib. Lakin deyib, ona görə də bu rəmzlər Qurana yazılıb. Elə bu fakta görə də Quranın dərki və islam dinini əsla islam əhlinə etibar etmək olmaz, ələlxüsus da İran islam rejiminə. İslam əhli salamla islam dini arasında olan məna fərqini bilməlidir. Salam reklamı bir tərəfdən Azər, fars, rus, bazis üçlüyünün təkləndiyini, digər tərəfdən isə Azər bazis özülünün sağ və sol cinahlarını demokratik qaydada cəbhələşdirir; təklənmiş özül isə qalır arada. İqtidar-müxalifət və dəyirman iş prinsipi salam reklamında açıqlanır.
Don Kixot dəyirmanla vuruşarkən arada qalan Azəri demokra
tiya oyunundan xilas etmək məqsədi güdür. Türk iş adamı isə Don Kixota kömək etmək əvəzinə Azərbaycanda dəyirman qurub, dən üyüdür. Salam reklamı parçalayır, təkləyir və qarşı-qarşıya qoyur. Üçü birində reklamı isə münasibətə, ünsiyyətə çağırır. Atalar demişkən, dirilik birlikdədir.
Əql ilə gərdişi-dövran ediriksə müdəma,
Dərki-dərraki sirayətdə bütöv bitməliyik.
(Əkrəm)
Bilməliyik ki, bir-birimizə salam deyərkən biri-birimizi fəlakətlərdən xəbərdar edirik. İslam dini deyir ki, səlamı islam görkəmində məslək etmək olmaz.

19 mart 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 87-ci günü

İSLAM VƏ SAVAK TERRORİZMİNİN İFLASI

Nəsran separat İslam və SAVAK-dan istifadə edərək bütün Qafqazı caynağına alır. İndoneziya, Amerika və sair ölkələrin timsalında dünyəvi təbii fəlakətlərin qlobal tüğyanına rəvac verir. Beləliklə, nəhayətdə islam özünü dünyəvi terrorçu kimi ifşa edir.
Gizli aerodromlar, kosmodromlar, hərbiləşdirilmiş məxfi obyektlər ilk növbədə qapanmalı, fəaliyyəti dayandırılmalıdır. İctimai münasibət və idarəçilikdə siyasət və şəriətdən büsbütün imtina edilməlidir.
SAVAK bilməlidir ki, Qafqazın qarıqız vəziyyətinə salınması Əshabi-kəfin və Xançobanın əsir olunması ilə əlaqədardır.
Nəsran separatın dünəyvi zor mərkəzi tarixən Qafqazda yaradılıb. Həmin zor mərkəzinin əsas istinadgahı - stavkası isə İslamdır. Nəsran separat özünün tarixi dövrünü təkrarən yaşamaq üçün islam bətnində saysız-hesabsız terror şəbəkələri yaradıb. Terror rəmzlərini isə din və dövlət bayraqlarına, gerb və paqonlarına həkk edib. Ömrünün sona çatdığını görən nəsran separat nə etməli sualı ətrafında baş sındırır. Nəhayətdə Koreya, Vyetnam və sair müharibələrdə yüksək cəbhələşmə vərdişi qazanmış Amerika ilə Rusiyanı İran və Qafqazda cəbhələşməyə təhrik edir. Daha dəqiq desək, nəsran separat Qafqaz SAVAK-ını səfərbər edərək Ağ ev və Kremli qaşınmayan yerdən qan çıxarmaq məcburiyyəti qarşısında qoyur. SAVAK-ın qəyyumu olan İranda islam inqilabı həmin bu zərurətdən doğur.
(Haşiyə: SAVAK sözü fars dilinə “sazimane-əmniyyəte-keşvər” kimi tərcümə edilib). Nəticədə Sovet İttifaqı ilə İran şahənşah rejimi oyundan çıxarılır. Ağ ev, Yelisey və Kreml üçlüyü Ayətulla Ozma Xomeyni həzrətlərini imam timsalında İranzəminə nüzul edir. Bununla da nəsran separatın ümumi planının taktiki başlanğıcı təmin edilir. Bundan sonra növbə Əfqanıstan və Qafqaza yetişir. Əsas məsələ isə Amerika ilə Rusiyanı İranda cəbhələşdirməkdən, İslam ərmən terror təşkilatlarını fəallaşdırmaqdan və demokratiyanı genişləndirməkdən ibarət olur. Rusiyanın İranda nüvə obyekti tikməsi, digər tərəfdən isə Nyu-York göydələnlərinə zərbə endirilməsi məhz Rusiya ilə Amerikanı cəbhələşdirmək niyyətinə hesablanır.
Amerika İraqda qaşınmayan yerdən neçə illərdir qan çıxarır. İndi isə deyir ki, bəs kəşfiyyat səhv məlumat verib. İrana gəldikdə isə “Yeni Müsavat”da (N69, 19 mart 2007) gedən məlumata görə Amerika silahlı qüvvələri Buşehr nüvə obyektini yox, başqa obyektləri guya hədəfə alıb. Rusiya isə bildirir ki, İranı müdafiə etməyəcək. Elə buradaca günah kəşfiyyatın yox, prezidentlərin üzərinə düşür. Sanki İranda Rusiya ilə Amerikanın demokratik cəbhələşməsi təmin edilir. Lakin bu təminatın əmması var. İran nüvə obyektini Rusiya tikir. Amerika bu obyekti vura bilsəydi, Rusiya ilə cəbhələşmə baş tutardı. İndi dünya şüur intibahı dövrünü yaşayır və İran, İraq, Qafqaz regionunun dünyəvi əhəmiyyətini dərk edir. Bilir ki, bu regionda nüvə dövlətlərini cəbhələşdirmək dünyanın məhvi deməkdir. Bu reallıq qarşısında istər region dövlətləri, istərsə də islam terror şəbəkələri nəticə çıxarmağa məcburdurlar. Nəsran separatın nüvə dövlətlərini İranda cəbhələşdirmə siyasəti pat vəziyyətinə düşüb. Başqa sözlə, regionda Qarabağ ətrafında milli cəbhələşmə, İraqda sünni-şiyə cəbhələşməsi baş tutmadığı kimi, İranda da qlobal cəbhələşmə baş tutmayıb. Tuta da bilməz. Çünki intibahi şüur dirçəlişi cəmiyyəti, din və dövlətləri barışa aparır.
21 mart 2007-ci il tarixdə Rusiya telekanallarından biri təbii fəlakətlərin törəmə səbəblərinə əsas kimi Rusiya-Amerika cəbhələşməsini (sövdələşməsini) nümayiş etdirdi. Təbii fəlakətlər törətmək üçün Yer kürəsində çox güclü enerji şəbəkələri yaradılıb. Dünyanı dağıtmaq üçün sərf olunan enerjinin pulu cəmiyyətdən zorla alınır. Deməli, hamı və hər kəsi özünün xəbəri olmadan dünyanı dağıtmaqda iştirakçı ediblər. Pulun, şəriətin, siyasətin zoruna bir bax! Ümidverici haldır ki, din, dövlət və cəmiyyət dünyəvi, təbii fəlakətlərin xroniki həddə çatdığını dərk edib və çarə axtarmağa başlayıb. Nəsran separat İranda Amerika-Rusiya cəbhələşməsini də dövlətlərin fərdi mənafe toqquşması prinsipi ilə aparır. Hər hansı bir mənafenin əsla fərdi yox, ümumictimai olduğunu bilməliyik.
Qafqazda, yəni Qibləgah mühitdə yaradılmış ərmən islam vahid SAVAK adlı qlobal, dünyəvi terror-təxribat, müharibə və inqilablar, repressiyalar, infeksiyalar mərkəzinin faktiki ünvanı məlum deyil. Konkret ünvanına gəlincə, SAVAK bayraq, gerb, paqon, geyim formasında, rütbə və vəzifələrdə, dövlət və din strukturlarında gizlənib. Qlobal terrorizm kommunal və kooperativ mənzil təşkilatları vasitəsilə evlərə, hüquq-mühafizə orqanları vasitəsilə şəxsiyyətlərə nüfuz edib. Xarici nümayəndəliklər isə belə bir qlobal terrorizmin koordinasiyasını təmin edir. Nəsran separat nəhayətdə, dünyəvi qlobal terrorizmi hətta baharda Novruz bayramı həddinə çatdırıb. Baharda tonqal qalamaq, səmənini, cücərtini, körpəni qaynar təndirə atmaq deməkdir. Bu kimi nadanlığımızın, qəddarlığımızın nəticəsidir ki, Qaf, Kufə boyda Qibləgahımızı tanımırıq. Nəsran separat qadınlığımızı edib kosa, kişiliyimizi də keçəl. Yoxsa nəsran separat dünya boyda belə bir terror şəbəkəsi qura bilməzdi. SAVAK terror icra strukturu xəyanət, gözəllik, şüursuzluq və əxlaqsızlığa istinad edir.
P.S. Qlobal terrorizmin əxlaqına baxın. Əvvəl ata Buşun şəklini Bağdad imarətlərinin birinin girişində, döşəməyə çəkdirərək sanki ayaqlar altına atdırır. Sonra isə oğul Buşu ABŞ-ın prezidenti vəzifəsinə təyin edir. Beləliklə, oğul Buş atasının bu cür təhqir olunması müqabilində İraq hakimiyyəti ilə əlbir şəkildə Amerika silahlı qüvvələrini İraq cəmiyyətinin məhvinə təhrik edir. Hazırda isə Buşehr nüvə obyekti yaratmaqla qlobal terrorizm İran, Amerika və rus rejimlərini İran və Qafqaz cəmiyyətinin məhvinə təhrik edir.

26 mart 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 94-cü günü

Türk Cümhuriyyəti (TC) Kültür Bakanlığı Türk Dünyası Ədəbiyyatı,
“Nizami inciləri” kitabında təhrif tərcümələr.

Nizami originalda, təhrif və tərcümədə.
49. Xətti hər əndişe ke, peyvəste şod,
Dər pəre morğan soxən bəste şod.
Təhrif:
Sözün qanadları var, quş kimi incə-incə,
Dünyada söz olmasa, nəyə gərək düşüncə.
Tərcümə:
Fərdi düşüncələr meydan sulayır,
Sözü quşun lələyinə calayır.
50. Çun soxənət şəhd şod, ərzan məkon,
Şəhde soxən ra nəmək əfşan məkon.
Təhrif:
Sözün balsa, gəl onu ucuz satmaqdan əl çək,
Qoyma ki, söz balına qonsun o murdar milçək.
Tərcümə:
Sözün xalisdirsə, eyləmə ucuz,
Sözünün şəhdinə gəl calama duz.
51. Gər soxəne rast bovəd comle dorr,
Təlx bovəd təlx ke, əlhəğğ morr.
Təhrif:
Bunu hamı bilir ki, doğru söz dürr olsa da,
Haqq acı olduğundan, acı olacaq o da.
Tərcümə:
Əgərçi sözündə dürri-danə var,
Həqiqət yoxdursa, dürr acı dadar.
52. Ta soxən anca ke, bər arəd ələm,
Hərf ziyadəst, zəban niz həm.
Təhrif:
Söz bayraq qaldıranda ilham dolu könüldə,
Tərənnümünə söz tapmaz, sözlü ağız da, dil də.
Tərcümə:
Sözlər o yerdə ki, qaldırır ələm,
Hərfi də artırır, dilləri də həm.
53. Hər ke, sər əz ərşbürun mibərəd,
Kuyi be meydane dürun mibərəd.
Təhrif:
Başını ərşidən uca qaldıran adam, ancaq
Sirrlər meydanından təkcə sirr aparacaq.
Tərcümə:
Kimsə baş açarsa, ərşdən əgər,
Topu da meydana o kimsə çəkər.
54. Ta kar be noh qədəm bər ayəd,
Gər dəh nə koni be xərc şayəd.
Təhrif:
İş doqquz addımla atılsa sən bil,
On addım atmağın məsləhət deyil.
Tərcümə:
Əgər doqquz qədəm yaxşı getmisən,
Onuncu qədəmsiz ziyan etmisən.
55. Çu hər çe be gərdəd ze tərtibi kar,
Be gərdəd bər u gərdeşe-ruziqar.
Təhrif:
Bir şey qaydasından çıxarsa kənar,
Ondan üz döndərər əlbət ki, rüzgar.
Tərcümə:
İşə mane olan, əgər hər nə var,
İşimizi əyən odur, rüzigar.
56. Van kəsan kəz vücud bixəbərənd,
Zin dər ayəndo, zan degər qozərənd.
Təhrif:
Özündən hər kim ki, deyil xəbərdar,
Bir qapıdan girər, birindən çıxar.
Tərcümə:
Vücudi varlıqdan bixəbər olan,
Ömrünü büsbütün yaşayır yalan.
57. Əgər səd kuh bayəd kənq pulad,
Zəbun başəd be dəste adəmizad.
Təhrif:
Poladdan dağ olsa, yenə də inan,
Onu parça-parça dağıdar insan.
Tərcümə:
Dağlar yarılsa da sərt poladla bil,
Olur adəmizad əlində zəlil.
58. Bər an rahro nim co bar nist,
Ke u ra yeki ço dər ənbar nist.
Təhrif:
Evdə bir arpası olmayan bir kəs,
Yarım arpa qədər minnət götürməz.
Tərcümə:
Yoxdursa müsafirin yarım arpaca barı,
Demək bəhəri yoxdur, boşdur onun ambarı.
59. Miquş be hər vərəğ ke xani,
Kan daneşi ra təmam dani.
Təhrif:
Bir elmi öyrənmək istədikdə sən,
Çalış ki, hər şeyi kamil biləsən.
Tərcümə:
Çalış oxuduğun hər bir vərəqdən
Mükəmməl biliyi ala biləsən.
60. Şuride deli çənin həvayi,
Tən dər nə dəhəd be kədxodayi.
Təhrif:
Havalı yaşayan sərsəm bir insan,
Nə xeyirə, nə şərə yarayar inan.
Tərcümə:
Qəlbi saf döyünən adi bir insan,
İstəməz kədxuda ola heç zaman.
61. Hər cake, qədəm nəhi fəra piş,
Baz amədəne qədəm beyəndiş.
Təhrif:
İrəliyə addım atdığın zaman,
Geri dönməyi də unutma bir an.
Tərcümə:
Birinci qədəmi atdınsa əgər,
İkinci qədəmi düşün müyəssər.
62. Nə cuyəd kəsi bər kəsi bərtəri,
Məğər əz təriğe honərpərvəri.
Təhrif:
Hər uca rütbədən biliniz fəqət,
Alimin rütbəsi ucadır, əlbət.
Tərcümə:
Üstünlük aramaz kimsə kimsədən,
Hər kəs hünərilə seçilər həmən.
63. Çu bordən təvani ze ahən tu zəng,
Ke ta cay girəd dər u nəqşo-rəng.
Təhrif:
Dəmiri aynatək parladan insan,
Pası silməlidir öz vicdanından.
Tərcümə:
Dəmirin pasını təmizlə ki, sən,
Orda əksi-rəngi görə biləsən.
64. Ke daem be daniş gərayənde baş,
Dəre bəstegi ra qoşayənde baş.
Təhrif:
Bağlı bir qapıya açar axtarsan,
Ancaq alimlərdən axtar, taparsan.
Tərcümə:
Bilik sorağiylə qaçmağa çalış,
Bağlı qapıları, bağlı düyünləri,
Bağlı kələfləri açmağa çalış.
65. Xirədmənd ra nist kəz rahi tiz,
Konəd ba Xodavənd qovvət setiz.
Təhrif:
Yaramaz heç zaman ağıllı insan,
Özündən güclüyə oxusun meydan.
Tərcümə:
Ağılsızın işi çətinə düşər,
Xudavəndə qarşı zor etsə əgər.
66. Dozdan ke, be kuy dozd cuyənd,
Dər kuy dəvəndo dozd quyənd.
Təhrif:
Evin sahibini görən oğrular,
Haray qopardaraq deyir: “Oğru var”.
Tərcümə:
Evdə oğruları görən oğrular,
Haray salırlar ki, evdə oğru var.

27 mart 2006, Sahibiz-zəman ədəbiyyəti bərpasının 7-ci ili 126-cı günü

SİYASİ LAKİROVKA

Amerika Yaxın Şərq siyasətində özünü aləmdə yetərincə rüsva edib. Rusiya, İngiltərə və sair siyasi müttəfiqlərini də eynən. Dünya səhnəsinə vəsiqə almış və çıxarılmış rəhbərlərin aktyorluq məharətləri, sən demə, istənilən səviyyədə olmayıb. Belə bir vəziyyətdə şahmatda olduğu kimi münaqişə və müharibə səhnələrində də lakirovka zərurəti yaranır. Bu gün Amerika və Rusiya İran nüvə sənayesi, Qarabağ və Qafqaz siyasəti ətrafında lakirovkaya salınıb. Afərin ustadına. Eyni zamanda “Yeni Müsavat”da (N73, 28 mart 2007) “İslam partyasında qiyam” başlıqlı məlumat dərc olunub. Deyəsən, daş qayaya rast gəlib. İran ərməndən sui-istifadə edərək Azərbaycanda hələ də islam rejimi qura bilməyib. Əsla qura da bilməz. Belə ki, bu məsələnin niyəsi siyasi səhnəyə çıxarılan rəhbərlərə deyilməyib. Dünya siyasi səhnəsinə çıxarılan rəhbərlərin özlərinin də ağlı var, axı. Ona görə də lakirovka şəraitində özlərini yaxşı hiss etmirlər. “Qızım, sənə deyirəm, gəlinim, sən eşit”.
İngiltərə Akerikanın 2 nömrəli siyasi müttəfiqi olduğu üçün Amerikanın İrana təcavüzü planında önə çıxarılır. Əgər ustad həqiqətən afərinə layiq olsaydı, belə etməzdi. Şahmatda şah vurulmur, lakirovka olunsa da, oyunda qalır. Azərbaycanda İran İslam inqilabı ərmənin arxasında gizləndiyi kimi, lakirovka edilmiş Amerika da ingilisin arxasında gizlənir. Atalar demişkən, gərək bilək ki, gordanı çuvalda gizlətmək olmaz. Çünki cəmiyyətin başı, qulağı, gözü var. İndi dünyamız səhnədirsə, siyasət əhli aktyordursa, cəmiyyət də tamaşaçıdır. Gurultulu, sürəkli alqışlar.
Şair demişkən:
Adəm əvvəl səri-kuyin verib almış cənnət,
Təni-mələk eşidib sonra peşiman olmuş.
Odur ki, müsəlmanın sonrakı ağlı fayda vermir. Yəni müsəlman Qibləgahı satıb vəzifə alıb, vəzifələrin isə torbada olduğunu gec başa düşüb. Ona görə də biz cənnətdən qovulmuşlar və lənətlənmişlərik.
Siyasi lakirovkanın vaxtı qurtarıb. Dünya səhnəsi siyasətin aktyor səhnəsi deyil, Yaradanın yazısıdır.
Qüdrət ağıldadır, başqa cür heç kəs,
Biri-birliyinə qovuşa bilməz.
(Nizami, nəzirə: Əkrəm)

28 mart 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 96-cı ili

NƏZƏRİYYƏ VƏ ƏMƏLİYYƏ

Yaranışdan mükəmməlik. Eşitməyə qulağımız, görməyə gözümüz, anlamağa başımız var. Belə olduğu halda hər kəs öz əməlini yüz ölçüb, bir biçməlidir. Lakin reallıqda insan düşünməkdən məhrum edilərək fəaliyyətə təhrik edilir; nəticədə şahidi olduğumuz günlərdə islam partiyasında qiyam, YAP-da qiyam kimi hadisələrlə üzləşir. Görünür ki, həm islamçı, həm də YAP-çı fəaliyyətə təhrik edilərkən düşünmək imkanından məhrum edilib. Demək, nəzəriyyə ilə əməliyyə arasında olan əlaqə itib. Yəni ömrü boyu fəaliyyətimizi şüursuz şəkildə həyata keçiririk. Buna görə də nəzriyyə və əməliyyə mahiyyəti nəzəriyyə və praktika deyimi şəklində cəmiyyətdə, ömrümüzdə kök salıb. Praktika sözü brak, yəni yararsız deməkdir. Nəzəriyyə və praktika deyərkən, həm nəzəriyyənin, həm də əməliyyənin yararsız hala, insanı başsız vəziyyətə salındığını, kainatın isə Günəşdən məhrum edildiyini anlamalıyıq.
Kimin ağzı var, danışır. Söz mənasını qanmadan danışmaq, ələlxüsus şüursuz olaraq nəzəriyyəni də praktika, yəni brak, yararsız etmək cəmiyyəti də, təbiəti də çıxılmaz fəlakətlərə salıb. Partiya və sair təşkilatlar, bilməliyik ki, dəryaya atılmış balıqçı torudur, içində də şirə. Kişi, bu xəmir hələ çox su aparacaq. Özünü də, ətrafını da bu balıqçı toruna düşməkdən qoru. Balıqçı torunun içində dərəbəylikdir, orada qayda-qanun, hüquq-filan, “sən öl, mən öl” söhbəti yoxdur. Torda özün öz yeminə dönmüsən.
Nəzəriyyə və praktika bu günün, dünənin söhbəti deyil. Qədimlərdən bəri cəmiyyətin bütün fəlakətləri belə bir siyasi əsasa söykənir. Həmin bu siyasət, yəni şüursuz fəaliyyətə təhrik ata-babalarımızı Dədə Qorqud, ana-bacılarımızı qorxunc heybət vəziyyətinə salıb. Nəsil-nəcabətimizi isə edib Koroğlu.
Nəzəriyyə və əməliyyə həyati təlim olmaqla əməl və fəaliyyətimizdə əsas götürülməlidir. Bunsuz heç bir vəzifə və heç bir məbləğ dada yetməz. Elm və dini tədris vasitəsilə cəmiyyət başsız, gözsüz, qulaqsız, hissiyatsız vəziyyətə salınıb. Hamı keyləşib, hipnoz edilib. Belə bir vəziyyətdən çıxış yolu var. Cəmiyyəti sağalda bilən dərman danışdığımız, yazdığımız sözlərin içindədir. Əgər sözü qanıb danışsaq, qanıb yazsaq sağalarıq. Əks təqdirdə, özündən başqa heç kimdən incimə.
Sözü gec anlamaq yaxşıdır ondan,
Nə ki anlamadan danışa insan.
(Nizami, tərcümə: Əkrəm)

30 mart 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 98-ci ili

YEKƏ SUAL

Rus televiziyası cəmiyyət qarşısında belə bir yekə sual qoyub: “Kto pravit mirom?” Quran və Nizami məktəbi bu suala belə cavab verir: “Kto travit mirom, kto travit jirom, tot i pravit mirom”, yəni şəriət, siyasət, xəyanət tərkibli arvad rejim troykası. Pravleniya sözü sağçılıq, yəni primadonna terminidir. Deməli, dünyanı min illərdir ki, arvad fırladırmış. Dünyamız arvad məkri girdabındadır. Nizami arvad məkrinə pərxəşti-zən deyir. İş ki qaldı arvada, ölən gününü sal yada. Koroçe, pravit mirom babı (arvad). Arvad rejim troykası nüvə texnologiyasının qlobal inkişafına rəvac verib və başa düşüb ki, dünyanı belə bir xəyanətlə haram mənimsəmək olar. Mir pravitsya, levitsya, tolko vsemoquşim duxovnım soznaniem. Poznanie prodoljaetsya. Vsemoquşiy est soznatelem, a mı lyudi yavlyaemsya tolko poznatelyami. Pravit i levit mirom lyudi v ne sostoyanie.

İnsan da, cəmiyyət də manyak rejimlər tərəfindən robortlaşdırılıb və fiziki idarə olunur. Mənəvi idarəçilik isə Allaha məxsusdur. Tarixi ənənəvi idarəçilik mənəviyyatdan məhrum edilib. Bu vəziyyətdə nə soznatel var, nə də poznatel.

“Kto pravit mirom” rubrikası altda dünyəvi rejimlərin kütləvi mühakiməsi gedir. Dünya sözündə həyati amillər təklənərək təzədən bölünür, olur tənbətən, tünbətün, gorbagor. Manyak rejimlər dünyanı gorbagora, gorbagordan da qiyamətə sürükləyir.

13 aprel 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 112-ci günü

NİZAMİ ORİGİNALDA, TƏHRİFDƏ VƏ YENİ TƏRCÜMƏDƏ

Dəyər və irsimizə nisbət rəsmi qurum və şəxsiyyətlərdə qatı qəddar və qərəzli münasibət var. Bu qərəzli münasibət Nizami yaradıcılığının tədqiqi, tərcüməsi və yayımında özünü daha qabarıq göstərir. Vəhdət Sultanzadə və Möhsün Nağısoylunun iştirakı ilə Türk cəmiyyəti kültür bakanlığının (Ankara, 1994) tərtib etdiyi “Nizami inciləri” kitabında gedən təhriflərdən bir neçəsinə baxaq.
1. Nizami originalda:
Hər bədo-niki ke dərin mehzərənd,
Rəng pəzirəndeye yek-digərənd.
Nizami təhrifdə:
Xalq mənə versə də əziyyət, kədər,
Qıymaram incisin məndən bir nəfər.
Nizami yeni tərcümədə:
Yaxşı, ya pis hər nə dairədə var,
Rəngi təbadülat içrədir qərar.
2. Nizami originalda:
Be ğətre setan abe-dərya çu miğ,
Be hənqame dadən bedəh bi driğ.
Nizami təhrifdə:
Köçənlər bir çox şey əkmişdir bizə,
Biz də əkməliyik gənc nəslimizə.
Nizami yeni tərcümədə:
Çalış dərya yarat damla-damla sən,
Ehsanı da bol-bol verə biləsən.
3. Nizami originalda:
Do ayine ra çun be həm bər nəhi,
Şəvət hər do əz ariyətha təhi.
Nizami təhrifdə:
İki saf güzgünü üz-üzə qoysan
Onlarda bir ləkə olmaz heç zaman.
Nizami yeni tərcümədə:
İki ayinəni üz-üzə qoysan,
Ayinə xislətin itirər tamam.
4. Nizami originalda:
Dustiye kan ze toio-mənist,
Nesbəte an dusti əz dosmənist.
Nizami təhrifdə:
İkibaşlı dostluğu dostluq sanma heç zaman
Qərəzli dost düşməndir, arxalanma heç zaman.
Nizami yeni tərcümədə:
Səninlə mən ara dostluq ki vardır,
Bu dostluq nisbətdə düşmən qərardır.
yaxud:
Ortaq məxrəcində düşmən qərardır.
P.S. Bu kitabın naşirləri təhrif tərcümələrdən istifadə ediblər. “Nizami inciləri” Nizaminin təhrifində istisna deyil, nümünədir.

13 aprel 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 112-ci günü

“Nizami hikmət və nəsihətlər”

(Bakı, Yazıçı nəşriyyatı, çapa imzalanıb 1982, nəşr ili yazılmayıb)

1. Nizami originalda:
Əvvəlo-axer be vücude-həyat,
Həstkono, nistkone-kainat,
Ba cəbərutəş ke, do aləm kəməst,
Əvvəle-ma, axere-ma, yek dəməst,
Nizami təhrifdə:
Harayı bir darğadır, məşhərdən qorxanlara,
Çeşməsi həyat verər təlaş yaxan canlara.
Dəyişməzdir varlığı, dəyişməzdir xisləti,
Dəyişdirir varlığı, kainatı, xilqəti.
Nizami yeni tərcümədə:
Əvvəli, axırı mövcud həyatın,
Var edən, yox edən bu kainatın,
Azdır iki aləm həzmi-dərkinə!
Əvvəlimiz axırımızdır yenə.
2. Nizami originalda:
Əvvəle-u, əvvəle bi ebtedast,
Vaxere-u axere bi entehast,
Kişt dər in dəstgəhe dir pay,
Ku limənəlmolk zənət cos xoday?
Nizami təhrifdə:
Əzəməti yanında iki dünya əbəsdir,
Əvvəlimiz sonumuz anicə bir nəfəsdir.
Təməlləri sarsılmaz kainatda yox tayı,
Bu mülkün bir sahibi varmı ondan savayı?
Nizami yeni tərcümədə:
İbtida bilməyir onun əvvəli,
İntiha tanımır axır əməli,
Kimdir bu aləmdə daimi qərar,
Kimdir qeyri-xuda, mülki-mülkədar?
3. Nizami originalda:
Qədre-delo, mayeye-can yaftən,
Coz be rəyazət nətəvan yaftən.
(Bərpa: Coz be rəyazət nətəvan baftən, yaxud, taftən - Əkrəm)
Nizami təhrifdə:
Köləlik zəncirini zillətsiz atmaq olmaz,
İztirabsız, əzabsız şərəfə çatmaq olmaz.
Nizami yeni tərcümədə:
Dua deli, can özülü bil ki sən,
Yalnız rəyazətlə görə bilərsən.
yaxud:
(Əsla rəyazətsiz görə bilməzsən).
4. Nizami originalda:
Bovəd hər kar bi ostad doşvar,
Nəxost ostad bayəd, anqəhi kar.
Nizami təhrifdə:
Usta olmayanda çətin gedər iş,
Ustanı tap, sonra bir işə giriş.
Nizami yeni tərcümədə:
Ustad deyilsənsə çətin olar iş,
Ustad ol, sonrasa bir işə giriş.
5. Nizami originalda:
Fələk çoz, eşq mehrabi nə darəd,
Cahan bi xak, eşq abi nə darəd.
Nizami təhrifdə:
Eşqdir mehrabı uca göylərin,
Eşqsiz, ey dünya, nədir dəyərin?
Nizami yeni tərcümədə:
Cahanın mehrabı, eşqdir ancaq,
Eşqsiz nə su var, nə də ki topraq.

14 aprel 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 113-cü günü

Nizami Gəncəvi Xəmsə, Sirlər xəzinəsi “Yazıçı” nəşriyyatı-1981

6. Nizami originalda:
Dorre hüsən dusiye virane dəh,
Kare-fələk bud gireh bir girəh.
Nizami təhrifdə:
Dünyanı yaratmağa o, can atdığı zaman,
Dolaşıqdı fələyin çətin işləri yaman.
Nizami yeni tərcümədə:
Dusiyə mehrab, on viran oldu,
yaxud
Eşqi-ruhi mehrab, on viran oldu,
Fələyin əməli düyünlə doldu.
7. Nizami originalda:
Ta nə qoşad in girehe-həmsuz.
Zolfe-şəb imən nəşod əz dəste-ruz.
Nizami təhrifdə:
Məşəqqətli düyünü açdı qadir əməli,
Gecənin saçlarından qopdu gündüzün əli.
Nizami yeni tərcümədə:
Ta ki, aramadı yanar düyünü,
Daha da qaraldı gecənin günü.
8. Nizami originalda:
Çun qohəre-əqd fələk dane kərd,
Code-şəb əz gerde-ədəm şane kərd.
Nizami təhrifdə:
Cəvahir boyunbağı göyün boynunda yandı,
Gecənin qıvrım saçı ulduzlarla darandı.
Nizami yeni tərcümədə:
Fələk parçaladı əqd gövhərin,
Gecə hasarlandı dərindən-dərin.
9. Nizami originalda:
Bağe səxa ra çu fələk taze kərd,
Morğe soxən ra məlek avaze kərd.
Nizami təhrifdə:
Fələk açdı comərdlik bağındakı gülləri,
Dillərdə dastan etdi söz quşu bülbülləri.
Nizami yeni tərcümədə:
Fələk təzələdi səxa gülünü,
Məlik nəva etdi söz bülbülünü.
10. Nizami originalda:
Nafe-şəb əz moşk füruşane ust,
Mahe no əz həlqe be quşane-ust.
Nizami təhrifdə:
Qaranlıq ənbər saçır qucağında gecənin,
Təzə ay bir sırğadır qulağında gecənin.
Nizami yeni tərcümədə:
Gecənin göbəyi müşk satanı,
Təzə ay əsiri, quludur, tanı.
11. Nizami originalda:
Əql dər aməd ke tələb kərdəməş,
Tərke-ədəb bud ədəb kərdəməş.
Nizami təhrifdə:
Aqil dedi: “Çatdırım axtarışı mən sona”,
Ədəbi gözləmədi, ədəb öyrətdim ona.
Nizami yeni tərcümədə:
Əql dil açıban tələb eylədi,
Ədəbə xəyanət ədəbdir, dedi.
12. Nizami originalda:
Bər dəre-u çun fələki pərdedar,
Pərdedəri çun nə konəd ruzigar.
Nizami təhrifdə:
Dərgahına pərdədir hicablı fələk ki var,
Pərdəsini yırtmağa əl atmamış ruzigar.
Nizami yeni tərcümədə:
Onun qapısında fələk pərdəli,
Ruzigar kəsməyir pərdəli əli.
13. Nizami originalda:
Gər fələk in parde bər əndaxti,
Hər çe zəmin rast dər əndaxti.
Nizami təhrifdə:
Sökə bilsə pərdəni, fələk çətin çökərdi,
Söksəydi göy üzünü yer üzünə tökərdi.
Nizami yeni tərcümədə:
Gərəkdir ki, aça pərdəni fələk,
Düz yoluna qoya hər nə var kələk.
14. Nizami originalda:
Ey həmi həsti ze to peyda şode,
Xake-zəif əz to təvana şode.
Nizami təhrifdə:
Sən ey bütün varlığa həyat verən, can verən!
Gildən yaranmışlara nəfəs verən, qan verən!
Nizami yeni tərcümədə:
Təmamən varlığım yarandı səndən,
Natəvan toprağım darandı səndən.
15. Nizami originalda:
Bismillahir-rəhmanir-rəhim,
Həst kelide-dəre-gənce-həkim.
Nizami təhrifdə:
Şəfqətli, ədalətli tanrının adı ki var,
Hikmət xəzinəsini açan açaradır, açar.
Nizami yeni tərcümədə:
Bismillahir-rəhmanir-rəhim,
Hikmət qapısına açardır, həkim.
yaxud
Söz xəzinəsinə açardır, həkim.
16. Nizami originalda:
Zir neşine ələmət kainat,
Ma be to qaim, çe to qaim be zat.
Nizami təhrifdə:
Bayrağın altındadır, ulu tanrı, xilqətin,
Biz səninlə mətinik, sənsə əzəldən mətin.
Nizami yeni tərcümədə:
Kainat ələmin hökmilə birər,
Kökümüz, zatımız səndə müxtəsər.
17. Nizami originalda:
Həstiye-to surəti peyvəndi nə,
To be kəso, kəs be to manəndi nə.
Nizami təhrifdə:
Mümkünmüdür bənzədək varlığını bir şeyə,
Kimsə sənə bənzəməz, bənzəməsən kimsəyə.
Nizami yeni tərcümədə:
Vücudun peyvəndsiz var-yoxdur sənin,
yaxud
Mayan peyvəndsizdir heçlikdə sənin,
Bənzəməz, bənzətməz sənə kəslərin.
18. Nizami originalda:
Ançe təğəyyor nə pəzirəd, toi,
Vançe nə mordəsto, nə mirəd, toi.
Nizami təhrifdə:
Dəyişməyən özünsən, bu sonsuz kainatda,
Ölməzliyin timsalı, varlığındır həyatda.
Nizami yeni tərcümədə:
Mütləqa sabitlik səndədir təmam,
Ölümsüz, ölməzlik o sənsən, müdam.
yaxud
Əhəd, əbədiyyət o sənsən, müdam.
19. Nizami originalda:
Ma həme faniyo, bəğa bəs forast,
Molke-təalavo, təğəddos torast.
Nizami təhrifdə:
Biz hamımız faniyik, əbədiyyət sənindir,
Uca göylər, qüdsiyyət, təmiz niyyət sənindir.
Nizami yeni tərcümədə:
Bizlər fanilərik, səndədir dəvam,
Mülki-təalayi-müqəddəs təmam.
20. Nizami originalda:
Cos to fələk ra xəme dövran ke dad,
Dige cəsəd ra nəməke can ke dad.
Nizami təhrifdə:
Donqar, qozbel fələyi sən gətirdin dövrana,
Vücudun qazanında duz qatdın duzsuz cana.
Nizami yeni tərcümədə:
Fələyə dövranı sən oldun verən,
Cəsədə bu canı sən oldun verən.
21. Nizami originalda:
Çun qədəmət banq bər əb ləğ zənəd,
Coz to ke barəd ke, ənəl-həğ zənəd.
Nizami təhrifdə:
Fitrətin səkil göydə əks-səda,
Səndən başqa kim deyər: “Allah mənəm” dünyada?
Nizami yeni tərcümədə:
Qədəmin fələkdə hey əb ləğ vurur,
yaxud,
Qədəmin fələkdə suya lığ vurur,
Kimdi ğeyri-səndən ənəl-həğ durur.
22. Nizami originalda:
Rəfti, əgər namədi arame-to,
Taqəte eşq əz kəşeşe name-to.
Nizami təhrifdə:
Sən olmasan gəlməzdi eşqin quşu pərvaza,
Mehraba uyan aşiq uymaz ki, işvə-naza.
Nizami yeni tərcümədə:
Getdi sənin gəlmədi aramlığın,
Eşq taqətidir adın, varlığın.
23. Nizami originalda:
Ta kərəmət name-cahan dər gereft,
Poşte-zəmin bare-cahan dər gereft.
Nizami təhrifdə:
Dünya qalan zamanda kərəminin selində,
Yer üzünü inlədir, ağır yükü belində.
Nizami yeni tərcümədə:
Elə ki, kərəmin sardı cahanı,
Yerdə axıdıldı cahanın qanı.
yaxud,
Elə ki, kərəmin sardı aləmi,
Yeri çulğaladı aləmin qəmi.
24. Nizami originalda:
Gər nə ze poşte kərəmət zade bud,
Nafe zəmin əz şekəm oftade bud.
Nizami təhrifdə:
Kərəm beldən gəlməsə, görsə köməksizdir yer,
Çoxdan qarnı cırıqdır, çoxdan göbəksizdir yer.
Nizami yeni tərcümədə:
Kərəm doğmasaydı, əgər kəramət,
Düşərdi göbəyi yerin də əlbət.
25. Nizami originalda:
Əqdo pərəsteş be to girəd nezam,
Çoz be to vər həst pərəstiş həram.
Nizami təhrifdə:
Səcdə həmayilini kim deməz: mən taxaram,
Səndən başqa varlığa səcdə haramdır, haram.
Nizami yeni tərcümədə:
Əqdi-pərəstiş sənə həqdən nizam,
Səndən qeyrisinə pərəstiş həram.

17 aprel 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 116-cı günü

26. Nizami originalda:
Hər ke nə quya be to xamuş beh,
Hər çe nə yadi to fəramuş beh.
Nizami təhrifdə:
Səndən danışmayanda susa bilmək yaxşıdır,
Sənsiz yada nə düşsə yaddan silmək yaxşıdır.
Nizami yeni tərcümədə:
Səni aramayan dil xamuş gərək,
Səni yad etməyən fəramuş gərək.
yaxud
Səni söyləməyən dil susmalıdır,
Səni yad etməyən qan qusmalıdır.
27. Nizami originalda:
Səfheye-gite ke şade cəbbesa,
Əz əsəre xake to bud tutiya.
Nizami təhrifdə:
Nur camından nur içər gecənin saqisi Ay,
Səhərin qumruları damında salar haray.
Nizami yeni tərcümədə:
Həyat səhnəsində cəbhə meydanı,
Tutiya toprağın səbəbdir tanı.
28. Nizami originalda:
Bidətiyyət anke to aviziyəş,
Bi bədələt anke to xunriziyəş.
Nizami təhrifdə:
Kimin qanını töksən, halaldır qanı sənə,
Sən kimi dara çəksən, qurbandır canı sənə.
Nizami yeni tərcümədə:
Bidət eyləmə ki, asılısan sən,
yaxud
Xidmət eyləmə ki, torbadasan sən,
Yolunu azdırıb qatı qaniçən.
29. Nizami originalda:
Həlğe zəne xane füruşi toim,
Çun dəre to həlğe be quşi toim.
Nizami təhrifdə:
Dərbədər dolanaraq “pənah ol” deyənin biz,
Qapının halqasıtək qapını döyənin biz.
Nizami yeni tərcümədə:
Həlqələrlə hey satılır xaniman,
Çünki qulaq həlqədədir hər zaman.
30. Nizami originalda:
Çareye-ma saz ke, bi yavərim,
Gər to be rani, be ke ruy avərim.
Nisbətən fikir var
Köməksiz biçarəyik, əlindədir çarəmiz,
Sən də çarə qılmasan, kimdən umaq çarə biz?
Nizami yeni tərcümədə:
Eylə çarəmizi əlacsızıq kəs,
Gər qovarsan kimə üz tutalım bəs?
31. Nizami originalda:
Dər sefəte konq füru mandeim,
Mənərəfulla, əz in xandeim.
Nizami təhrifdə:
Lal kimi heyrətdəyik, nə deyək dost-tanışa?
Allahı tanıyanın dili olmaz danışa.
Nizami yeni tərcümədə:
Girənc aləmlərə düşüb qalmışıq,
Mənərəfulla oxuyub, çalmışıq.
32. Nizami originalda:
Çun xəcelim əz soxani-xame xiş,
Həm to beyamorz be əvame xiş.
Nizami təhrifdə:
Peşmanıq, yersiz sözlər çox çıxar dilimizdən,
Sənsə səxavətini gəl əsirgəmə bizdən.
Nizami yeni tərcümədə:
Biz xəcilik xam sözümüzdən müdam,
Sən də bağışla necə varsan, məqam.
33. Nizami originalda:
Pişe to gər bi səro-pa amədəm,
Həm be omide to xoda amədən.
Nizami təhrifdə:
Uça-uça gəlmişik bu cəlallı dərgaha,
Qalıbdır ümidimiz, gümanımız Allaha.
Nizami yeni tərcümədə:
Hüzura gəlmişəm başsız-ayaqsız,
Ümid sən Xudaya bağlıdı yalnız.
34. Nizami originalda:
Yar şo ey munise qəmxareqan,
Çare kon ey çareye biçareqan.
Nizami təhrifdə:
Həmdəm ol, ey dərdlinin hər dərindinə təsəlli,
Çarəsizə çarəsən, loğmanlığın da bəlli.
Nizami yeni tərcümədə:
Eylə kömək munisi-qəmxarələr,
Çarəyə gəl çareyi-biçarələr.
35. Nizami originalda:
Qafilə şo, vapəsiye ma bebin,
Ey kəse ma, bikəsiye ma bebin.
Nizami təhrifdə:
Köç gedib, biz qalmışıq gəlmir zınqırov səsi,
Kimsəsizik, kimsəsən, kimsəsizlər kisəsi!
Nizami yeni tərcümədə:
Qəflətə var, qafiləni gör tanı,
Yox kəsimiz, sahibimiz bəs hanı?
Odur ki, insan və cəmiyyətə bəxş edilmiş ar-namus, abır-həya, eşq-məhəbbət, izzi-ismət mühümmatlarına sahib durmağı bacarmalıyıq. Arı yeyib namusu atmaq olmaz. Bu səbəbdən orginalı və yeni tərcüməni veririk, təhrifi isə cəmiyyətin öhdəsinə buraxırıq. Özünüz baxın, yoxlayın və nəticə çıxarın. (Arada ən vacib hallarda təhrifləri də verəcəyimizi istisna etmirik).
Nizami originalda və tərcümədə:
36. Original:
Cod rəhe to Qible nə xahim saxt,
Gər nə vəvazi to, çe xahəd nə vaxt?
Tərcümə:
Qiblə deməm qeyriyə səndən sava,
Çalmalısan, kim çalacaqdır həva?
37. Original:
Təxteye əvvəlke əlef nəqşe bəst,
Bər dəre məh, çubeye Əhməd neşəst.
Tərcümə:
Dəfeyi əvvəl ki əlif xət vurur,
Məh sonu çub, Əhməd önündə durur.
38. Original:
Nöqteye rouşəntəre pərkar kən,
Nöqteye pərkartərine soxən.
Tərcümə:
Qırdı pərgarını ali nöqtənin,
Sözlərin məğzini azdırdı dərin.
39. Original:
Kobre cəhan gər çe be sərvər nəkərd,
Səbze cəhan həm be cahan bərnəkərd.
Tərcümə:
Həyatın qüdrəti olmadı sərvər,
Cəhanın cəhandan hüşi bixəbər.
39. Original:
Torbətəş əz dide xəyanət feşan,
Qorbətəş əz Məkke velayət setan.
Tərcümə:
Türbəti aşkarca xəyanət vurur,
Qürbəti Məkkədə vilayət qurur.
40. Original:
Şəmi ilahi zedel əfruxte,
Dərse əzəl ta əbəd amuxte.
Tərcümə:
İlhai şəmini qəlbdə yandıra,
Əzəli, əbədi dərsi qandıra.
41. Original:
Ey təne to paktər əz cani pak,
Ruhe to pərvərdeye fetraki pak.
Tərcümə:
Ey təni pak canlarımızdan təmiz,
Sənsən ruhu verən, fitrakınıq biz.
42. Original:
Ey şəb, gisuye to ruze nicat,
Ataşe sövdaye to abi həyat.
Tərcümə:
Ya gecə, hörüyün gündüzə nicat,
Sövdalı atəşlərin abi-həyat.
43. Original:
Əz əsəre xaki to meşkin ğobar
Peykəre an qövm şode moşkbar.
Tərcümə:
Sənin toprağının mişkin tozundan,
Mişk almış o qövmün peykəri haman.
44. Original:
Tac bovəd təxte to darəd cahan,
Təxt zəmin aməde, tac asiman.
Tərcümə:
Tacın var cahanda, taxtın cahanda
Taxtın yerdədirsə, tac asimanda.
Yalnız Nizamidən tərcümələri veririk, original və təhriflərlə müqayisə edə bilərsiz.
İkinci nət mövzusundan
45. Nədən iki aləm gizli saxlanır?
Xəzinələr topraq altında qalır?!
46. Nədir topraq altı ey iki aləm?
Nədən xəznə orda gizli olub cəm?
47. Car ol bu aləmə, xəzinə, car ol!!!
Xəzinə aləmə gərək tapa yol!
48. İkili tərəflər, ağ-qara hələ,
Sizsiniz yol verən biganələrə.

18 aprel 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 117-ci günü

UŞAQ ƏDƏBİYYATI

Uşaq ədəbiyyatı adı ilə ədəbiyyata xəyanət mövqeyində duran ədəbiyyat yaradılıb. Nizami buna “ədəbə xəyanət ədəb” deyir. Həmin bu xəyanət tarixən elmi, dini, ürfanı bütün incəliklərinə qədər bürüyüb. Ədəbiyyat qurumları ədəbiyyatın məhvinə təhrik edilib, tarixi qurumlar tarixin məhvinə təhrik edilib, riyaziyyat qurumları rəyazətin məhvinə təhrik edilib, dini qurumlar dinin məhvinə təhrik edilib və sair.
Uşaq ədəbiyyatı ənənəsi tarixən ulularımızı, baş bilənlərimizi, rəhbərlərimizi eləyib saqqallı uşaq. Saqallı uşaqlar isə qanar-qanmaz ədəbi irs və dəyərlərimizi büsbütün təhrif edib, bəşəriyyət qalıb quru yurdda, əli göydə, ağzı açıq, dizi bükülü. Atalar demişkən, ağlımızı vermişik ulaq ağlına, gətirib çıxarıb bizi arpa tayasına. Ədəbiyyatımız olub təhrif ədəbiyyatı. Rəsmi qurumların saqallı uşaqları təhrif ədəbiyyatın eybəcər, qorxulu, murdar nümunələrini yaradıb və keşiyində durublar. Əgər bir kəsin yazısı təhrif ədəbiyyatına xidmət etmirsə, onun işi “elmin tələbinə cavab vermir” deyə rədd edilir. Burada ədəbiyyat elmə, ələmə, din isə islama, yəni yenə də ələmə qurban verilir. Sən demə, uşaq ədəbiyyatı saqqallı alimləri, yazarları elə beşikdən yaxalayıbmış. Belə bir “solluq uşaq xəstəliyi” cəmiyyətin iliyinə, sümüyünə, beyninə, qanına yeridilib və hamını edib qozbel. Bulaq başdan iylənib, cəmiyyət körpəlikdən, din isə uşaq ədəbiyyatından.
Ədəbiyyat elə əbədiyyət deməkdir. Ədəbiyyatı yaradan yalnız Yaradanın özüdür. Biz yazarların vəzifəsi isə həmin ədəbi və əbədi qanunları özümüzə tətbiq etməkdən, bir də yazı-yaddaş vasitəsilə nəsillərə miras qoymaqdan ibarətdir. “Tık-tık xanım”, “Qızıl xoruz”, “Cırtdan”, “Uşaq və buz”, “Dovşan” və sair kimi uşaq ədəbiyyatına aid etdiyimiz mövzular fundamental və bəşəri mövzulardır. Bu mövzuları nə saqqallı uşağa, nə də Molla Nəsrəddinə etibar etmək olmaz.
Cəmiyyət uşaq ədəbiyyatı fəsadları girdabından çıxmağa çalışsa da, rejimlərin basqısına məruz qalır. Dünyagörüşümüz uşaq ədəbiyyatı səviyyəsindədirsə, konstitusiyamız dövlət və dinçiliyimiz də elə o vəziyyətdədir. Məsələnin ən sadə həlli yolu tapılmalıdır. Ölkənin qanun külliyyatı deyilən konstitusiyası və bu qanun külliyyatının təminatçısı olan icra hakimiyyəti var. Bu vəziyyətdə ölkədə qurd quzu ilə otlamalıdır. Lakin əksinə, qurd quzunu yırtır. Kütləvi mitinqlər, millət - keçi və qoyunlar, erkəc və liderlər, zor qurumları, məhkəmə, hüquq müdafiəçiləri, politoloq, alim və dindarlar və sair qurumlar da ki, düşür məzlum vəziyyətə. Hətta konstitusiya məhkəməsi də bu qanunçuluğu, bu dərəbəyliyi yoluna qoymaqda acizdir.
Uşaq ədəbiyyatı fəsadları yazılanlarla qurtaran deyil. Gərək biz insanlar tədricən insaniyyətə gələ, ədəbiyyatımıza elm və dinimizə olan çoxəsrlik uşaq münasibətimizi bitkinlik və kamillik münasibəti ilə əvəz edə bilək. Uşaq bizim gələcəyimizdir deyib, özümüzü uşaq yerinə qoymayaq. Ərənlərdən dərs alıb dərdlərə dərman edək. Məsələnin mürəkkəb həlli isə konstitusiya və icra qurumundan siyasəti atmağı tələb edir. Əgər atmasa, onda cəmiyyətdə siyasi böhran baş verir. Böhran dediyimiz söz bəhrədirsə, Bəhram şahdırsa, siyasi böhran deyimi Bəhram Gurdur.
Konstitusiya yalnız bazis üstündə bitir və bitirir. Nizaminin ədalətli cəmiyyəti yalnız bu halda mümkün olur.

P.S. Konstitusiya sözü deyir ki, həyati bazisə təcavüz var. Qanun yazmısansa, gərək qanunu qoruyasan. Qanunu qoruya bilmirsənsə, hakim deyilsən. Qanunu səhv yazmısansa, çalışıb düz yazmalısan.

20 aprel 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 119-cu günü

AZƏRBAYCAN - QİBLƏGAH

Ya rəb, bəlayi-qeydə Füzuli əsiridir. Misrasında füzuli sözü ilkin ikili həyati amillərin qatı zidd, zil mövqeyə təhrik edildiyini anladır. Əsir sözü isə eynən azərdir ki, əyaniliyə tətbiq edilib. Hər iki həyati amillər qız qarının torbasında edilir füzuli. Füzuli azər və Azərbaycan olmaqla neçə min illərdir əsarətdədir, Quran və sair dəyərlərimiz də eynən.
Millət, lillət, nillət sözləri mahiyyətcə eynidir. Dövlət sözü eynən tualet deməkdir. Dünyəvi millətçilik və dünyəvi dövlətçilik prinsipi ilə təbiət də, cəmiyyət də xroniki parçalanmalara məruz qalıb. Hətta siyasətdə dünyəvi millətçilik və dünyəvi dövlətçilik kimi bədnam deyimlər də yaradılıb, zor strukturları da durub qulluğunda. Cəmiyyət gərəkdir ki, dünyəvi millətçilik və dünyəvi dövlətçilik prinsiplərindən tamamilə imtina edə. Millətçilik də, dövlətçilik də yalnız batini aləmlərə xasdır. Millətçiliyi doğmatik olaraq əyaniliyə tətbiq etməklə cəbhələşməyə can atmağı, qan tökməyi özümüzə etmişik peşə. Odur ki, Cavid əfəndi deyir:

Kəssə hər kim cahanda qan izini,
Qrtaran dahi odur Yer üzünü.
Əkrəm isə ona cavab verir:
Kəsilmir qan izi, Cavid əfəndi,
Anlaya bilmirəm nəsrani fəndi.
Qan izini kəsmək bir adamlıq deyil, cəmiyyətin işidir.
Mən dindaram ruhən, batinən və zahirən kamiləm deməkdir. Mən ruhaniyəm isə mən özümü, Qiblagahımı və Qibləmi də tanıyıram deməkdir. Biz özümüzü azərbaycanlı adlandırmaqla tarixi, dünyəvi fəlakətlərin səlahiyyət və məsuliyyətini üzərimizə götürmüşük.
Azərbaycan, bayram, bəy, bayqara, dubay, bayquş və sair sözlərin trkibində olan bay deyimi dünyəvi fəlakət və qəbahətlərimizin başlanğıcını göstərir. Bay deyimi azərin ikili can tərkibinin bir-birindən ayrı salındığını görk edir. Bütün günah və səhvlərimizin başında Azərbaycan sözünü başa düşməməyimiz dayanır. Bundan sui-istifadə edən nəsran separat ikili həyati amilləri təzadlaşdırır və bu təzadiyyəti şiddət, tüğyan və epidemik həddə çatdırır.
Söz İsgəndərin icad etdiyi aynadır, güzgüdür. Biz adi aynaya baxarkən özümüzü görürük. Sözün mənasını dərk etdikdə özümüzü, batinimizi, mahiyyətimizi, yəni kim olduğumuzu tanıyırıq. Özünüdərk üçün hökmən söz mənasının dərki gərəkdir. Allahıdərk şərti isə özünü və sözünü dərkdir. Biz azərbaycanlı adlandırılan insanlar azərbaycanlı sözünün mənasını bildikdən sonra dünyəvi fəlakətlərin baiskarı, səbəbkarı olduğumuzu anlayacağıq. Manna, Midiya, Ağqoyunlu, Qaraqoyunlu dövlətlərinin məhz Azərbaycan, Qibləgah mühitdə yaranması deyilənlərin sübutudur. Azərbaycan bəşəri dəyər və klassik irsimizin baş mövzusudur. Azərbaycan mövzusu Allahıdərk, məhəbbət, ruhaniyyət, eşq, ayrılıq, nifaq, təzadiyyət, zəlzələ, qiyamət, ümumiyyətlə, o dünya, bu dünya təlimlərini əhatə edir. Azərbaycan sözü Quran boyda surədir. Azərbaycan sözünün müxtəlif deyimləri bütün dillərdə var. Hər millət öz dilinin, öz sözünün sahibi ola bilsə, hamı eyni bir mətəyə, mərkəzə gəlib yekdil olar. Hamının sözü bir olar, bütöv olar.

Tərifə gəlibdir bəyi,
Suri-İsrafil tütəyi.

İrsimizdə və günümüzdə titul və hörmət əlaməti kimi işlətdiyimiz bəy sözünün müstəqim mənası manyak deməkdir. Hələ ailə qurmamış, subay insana bəy deyərlər. Yəni tək, manyak, təkətay, fərd, nəfər. Dünya Azərbaycanlıları təşkilatı, eləcə də Azərbaycan adını daşıyan hamı və hər kəs dünya azərbaycanlıları günü deyə bayram etmək əvəzinə sözünü, özünü və Qiblgah mühiti cəmiyyətə tanıtmağı bacarmalıdır.
Bütün bəşəriyyətin soykökü Qaf və Kufə deyimli Qibləgah mühitə deyərlər. Soykökü üstdə mübahisə nadanlağımızdan xəbər verir. Soykökü hamı, hər kəs və hər şeyə xasdır. Belə bir həyati məsələdən sui-istifadə edib milli münaqişəni qızışdırmaq, cəmiyyətdə nifaqı daha da dərinləşdirmək olmaz. Azərbaycan sandığı açıldı, pambığı töküldü. İndi Quranın da donu açılmalıdır ki, bu pambığı yığıb-yığışdıra bilək.

12 aprel 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 111-ci günü

XÜLASƏLƏR

1. Azərbaycanın dünyaya nümunə olmaq imkanı var. Lakin tarixən dəvəni ulağın quyruğuna bağladığımıza görə belə bir ilahi imkanı əldən vermişik.
2. Müsəlmanın erməni kirvəsinin bir xaçı var. Biz müsəlman əhlinin isə səkkizguşə adlı xaçlar buketi var. Qarabağ kompromatının həlli üçün guşəli rəmzlərimizi yuvarlaq həddə gətirməliyik. Özümüzü də eynən.
3. Hələ də rəsmiyyət cəmiyyətə səssiz kino və tamaşalar göstərir. Kimdir dünya rəhbərlərinin səsini kəsən?! Kimdir o, cəmiyyəti rəhbərdən məhrum edən gözəgörünməz kəndxuda!?
4. İslam demişkən, həqiqətən də sahibi-zəman qeybə çəkilib. Yəni kişilik, yəni insaniyyətlik. İnsan mənadırsa, insaniyyətlik mahiyyətdir. Bu o deməkdir ki, insanın hüququ elə onun insaniyyətliyidir. Hüquq mühafizəçiləri kişinin kişiliyini, qadının da qadınlığını qorumalıdır.
5. Təbii fəlakətlər dünyanı başına alıb. Yüksək dairələrin isə sanki bundan xəbəri yoxdur. Dünyəvi rəsmiyyəti dairələrə salıb baş-gözünü bağlayan kimdir!? Biri var şah, biri də var padşah. Bu halda şahənşahların sorağanı gərək İrandan soraq.
6. İslamla müsəlmanı əsla bir-birilə eyniləşdirmək olmaz. İslam qadına, müsəlman isə kişiyə deyərlər.
7. Salam dediyimiz söz eynən islam mənada olub, arvad məkrini xatırladır.
Salam-islamdı! Ələm! Quran ələm rəmzi, dədə!
Sözü-söhbətlərini mənəvi qansana, gədə. (Əkrəm)
İslam və müsəlman mövzuları birlikdə Allahıdərk, ayrılıqda isə Allahıinkar mövzularıdır.
8. Allah söz və öz tərkibinin LA hissəsi müənnəs olub qadınlığa aiddir. İslam sözündə olan həmin o LA hissəsi də eynən. Müsəlman sözündə olan ƏL deyimi Əllah söz tərkibinin birincisinə, müzəkkərə, erkəyə, kişiyə aiddir. Yerin şimal qütbü Allah sözünün birinci hissəsi və müsəlmana aiddirsə, Yer Kürəsinin cənub qütbü Allah söz tərkibinin ikinci LA deyiminə və islama aiddir. Bu üsul ilə Allah söz və öz tərkibinin silsilə çeşidli əliflamları dünya dillərində bütün sözlərin, eləcə də Yaradılışda olan bütün özlərin meyarıdır, məhək daşıdır.
9. Nizami “Xəmsə” dibaçəsi birinci beytinin ikinci tərcüməsi həyatilikdə və reallıqda.
Bismillahir-rəhmanir-rəhim,
Həst kelide-dəre-gənce-həkim.
Birinci misranın 2 variantda, ikinci misranın 3 variantda tərcüməsi:
Allah ismi təklərilə, hər nə var,
Allah əlif-lamlarilə hər nə var,
Hikmət xəzinəsinə mütləq açardır, açar.
Hikmət xəzinəsinə vahid qıfıldır, açar.
Hikmət xəzinəsinə qıfılbəndidir açar.
10. İran nüvə parçalayarkən elə Allahın ikili tərkibini parçalayır. Molla da dəli olubsa, bəs onu kimin yanına aparaq?! Reallıqda islam və müsəlman sözləri Quran ələm və ərəm rəmzləri olub, Allah və nüvənin ikili parçalandığını göstərir.
Erkəkləmiş qadının ərmən olduğu deyilib. Bu deyim məna və mahiyyətcə islam sözünün LA-mı və Quran Ələm rəmzinə aiddir. Müsəlman sözünün ƏL deyimi arvadsifət kişilərə və Quranın Ərəm rəmzinə aiddir. Fərdiyyətimiz, ailəmiz, cəmiyyətimiz, Allahımız da reallıqda ikili müsəlman və islam tərkiblidir. Həyatilikdə isə mənfili-müsbətli, ağlı-qaralı vəhdətdədir. İslam hicaba bürünmüş qadındırsa, ərmən erkəkləmiş qadındırsa, müsəlman kişiliyini itirmiş və sünnət edilmiş, axtalanmış, ətlik və qurbanlıq edilmiş erkəkdirsə, Yəhud islamla müsəlmanı qəssabxanaya aparan erkəc, təkə və saqqallı keçidir. Bütün dindarlara öz dini-atributlarını Allah söz və öz məhəkindən keçirərək öyrənməli və öyrətməlidirlər.
Müsəlman salam verib, salam alarkən islam və ələm fəlakətlərindən bir-birini xəbərdar edir. Salam fəlakətlərdən xəbərdarlıq nidasıdır. Gün aydın isə səmimi və həyati münasibətləri tərənnüm edir. İnsan matəmdə salam, şadlıqda gün aydın deyər.
Yemək-içmək məclisinə Quran gəlməz. Quran ehsan məclisi ayrı olar. Quran ehsanı ayə və surələrin təmənnasız öyrənilməsi və öyrədilməsidir. Dəxi Quranı nəfsimizə qurban verməyək. Çünki xalq demişkən, molla aşı görəndə Quranı yaddan çıxarır.
11. Müsəlman və islam terrorizmi arvad, uşaq və nadanlıqdan istifadə edib çox gizli şəkildə bütün ailə və evlərə girib. Siyasi rejim, orqan və kadrolar da qulluğunda. Quran ələm və ərəm rəmzi oriflame halında birləşərək tələb edir ki, müsəlmançılıq və islamçılıq pərakəndə xəfiyyəsi üzə çıxıb ictimai və həyati qəbahətlərini, nöqsan və xəyanətlərini etiraf etsin! Allah böyükdür deyib, Allahu-əkbər deyimindən sui-istifadə etmək olmaz. İslam, müsəlman və Allahıdərk mövzusu sonsuz mürəkkəblikləri sonsuz sadələşdirən mövzudur. Burada başa düşmədim, qanmadım demək olmaz, cinayətdir.
12. Kəşfiyyatçı eynilə tədqiqatçı deməkdir. Kəşfiyyat üçün hissiyat və ağlımız var. O ki qaldı şpion sözünə, ağlını və hissiyatını itirmiş adama şpion deyərlər. Şpion, yəni şpi-pis+on. Cəmiyyətin, ailənin, dinin daxilində olan gizli xəyanətkara şpion deyərlər. Elə ki, Allahın ikili əliflamları parçalandı, islam da, müsəlman da, ələm də, ərəm də, kişi də, qadın da olur şpion, terrorist. Yəni ikili daxili xəyanət. Buna da demokratiya deyərlər.
Müsəlman və islam cəmiyyət, ailə və din tərkibində şüursuz olaraq şpion vəziyyətinə salındıqlarını bilməli, başa düşməli, etiraf etməli, öz hissiyat və ağlına sahib durmalıdır. Özünü kəşf edib kəşfiyyatçı olmalıdır, şpion yox. Qadın qadınlığını, kişi kişiliyinə sahib durmalı və ailənin, cəmiyyətin bütövlüyünü təmin etməlidir.
13. Müsəlman, mason, solçuluq, arvadsifət kişi müxtəlif deyimli, eyni mənalıdır.
14. İslam, madon (madonna), sağçılıq, erkəkləmiş qadın müxtəlif deyimli, eyni mənalıdır.
15. Uşaq, xəstə və nadan insanlardan sui-istifadə edib islam və müsəlmançılıqda xaos yaratmaq olmaz.
16. Müsəlman və islam sözləri Allahın ikili tərkibinin parçalandığını, ələlxüsus biz Qibləgah əhlinə göstərən və anladan sözdür.
17. Nizami deyir ki, fələk əqd gövhərini (Allah tərkibini) parçalayır. Bu parçaları təzadiləşdirir, qarşı-qarşıya qoyur. Ziddiyyətin şiddət həddini təmin edir. Şiddət həddini tüğyan həddinə çatdırır. Tüğyan həddini isə epidemik (akademik) həddə yüksəldir. Rejimlərin Allaha nisbət qatı qəddarlığının həddinə bir bax!

28 aprel 2007, Sahibiz-zəman ədəbiyyəti bərpasının 7-ci ili 127-ci günü

Nizami Gəncəvinin yeni tərcümə nümunələri Nizami muzeyinin
əməkdaşı Əkrəm Şamxalova məxsusdur.

1. Ələmlər bəzəyib oldu xilafat,
Enibən yüksəldi hər ixtilafat.
2. Olmadı həmdəmi, bitmədi ümid,
Qara üzü dönüb olmadı sefid (ağ).
3. Cani-can özülü itirmisən sən,
Təmamən dərdlərin danə yemindən.
4. Saf suyu ver külli bu pərvərdəyə,
Vur ki, vuraq dibi sərapərdəyə.
5. Hər nə ki, var xazeni firdovsidən,
Doqquzu hücrələrə sənsən düzən.
6. Yol bədəl oldu, ya pərəndi xoran,
Su başdan çağlayır, od isə candan.
7. Xələti əflak yaş olub, ayıbdır,
Vətənsiz vətəndaş olub, ayıbdır.
8. Nə yaman qızışıb sipehri-bülənd,
Şəhərlər qurayıb olub şəhribənd.
9. Dairə kirdar, miyan bəstə ol,
Fələklərdə fələklə ahəstə ol.
10. Sular tək dum-duru, həlim ol, rəvan,
Su xasiyyət olar qiymətdə giran.
11. Süpürgə süpürdü evi tər-təmiz,
Ümid gözləyirik süpürgədən biz.
12. Görüb hikmətləri ona et əməl,
Cəmi nöqsanını iqrar eylə gəl.
13. Daş etmə əməlin yetimlərə gəl,
Qarı qız olmasın boyuna əngəl.
14. O dünyadan bəri daha yoxdu yol,
Sənlə mən bilirik, eşit agah ol.
15. Mülk təmam qəhri-qiyamət nədən,
Belə xəyanəti pərdələmə sən.
16. Dairə dövrədə deyildir, aman,
Hər iki aləmdən kənardır bu kan.
17. Ayinə al ələ, səhərdir, səhər,
Ta ki görünəsən özünə məgər.
18. Təklikdə bu topraq verməyir bəhər,
Qumsala çevrilib yetirir zəhər.
19. Qəlbini Xudaya bağla hər zaman,
Kani-Xuda xudavəndidir haman.
20. Bəs hanı, o dini dəyanət hanı?
Bizlər nə edirik? Əmanət hanı?
Dini-dəyanəti eyləmişik zay,
Cəhənnəm oduna alışmışıq, vay!
Çareyi-din eylə ki, din ayətin,
Ta olasan sahib izzi-zinətin.
21. Elə ki, bu yolda olundun agah,
Səndən bir alıban on verər Allah.
22. Dini çoxaldıban gic edir səni,
Həngi-həngamələri cadugər fəni.
23. Aqibətindirsə onda öndə gəl,
İşin aqibətdən tez eylə əməl.
24. Məst olub ağlın belə xoşxabidə,
Batmada tədbir gəmi ğərğabidə.
25. Mülki-zəifan ələ al cümlə-cəm,
Yetimin malını yeməsin sitəm.
26. Üzünü dinə tut arxadır deyə,
Olma asi xorşidi-zərdüştiyə.
27. Nə qədər pərvanə kimi yanım mən,
Atəşə sipərdi büsbütün bədən.
28. Ədalət olmasa, olar xəyanət,
Tapılmaz insafdan zərrə də əlbət
Alidir ədalət, ədli yad elə,
Ədalətlə məmləkət abad elə,
Məmləkət ədl ilə olar payidar,
Əməl ədalətlə əməldir, qərar.
29. Ey məni qəflət varı, dünyapərəst,
Özünə bu qədər gəl eyləmə qəsd.
30. Zor ilə qarət edirik elləri,
Ölüm ayağında qafilik diri.
31. Tamaşa edirik zülümə bu gün,
Rüsva ediləcək gələcək bütün.
32. Nə qədər sürəlim qəba rəsm ilə?!
Su ilə, can ilə biz bilə-bilə.
33. Dərdi-nəhanilərə dərman elə,
Ta ki, fərmandehi alasan ələ.
34. Əməli söz ilə eylə müyəssər,
Nizami əməlin eyləmə hədər.
(Nizami əməli deyildir hədər).
35. Ruzi, ərzağini vəbal eyləmə,
Doğru demirəmsə, həlal eyləmə.
36. Oyunbazilərdi pərdədə hünər,
Həyat məhv edilir cəmi qahilər.
Batini gör, pərdəni məhrəm elə,
Ta ki, gələ sirri müəmma ələ.
37. İş adamı pərdə dalında təmam,
Qarətilərdi, dəxi qarət müdam.
38. Eyb ilə cəhanda qapandı hünər,
Hərə öz içinə çəkildi, hədər.
(Hər kəs öz fikrinə saldılar nəzər).
39. Bütün ölü-diri, nə ki bəndələr,
Kərimə girdaba salınıb birər.
40. Şadəm ki, ürəyim qəmi-vadidir,
Qəm ki, calandı, səbəbi şadidir.
41. Kim yəqin eylədi, yəqin iradət,
İşin nəticəsi olar səadət.
42. Qədəmin oldusa yəqini-bəri,
Arala atəşdən su dövribəri.
43. Kim ki, yəqin ilə təvəkkül gedir,
Kərəmi, ərrəzği əlallah edir.
44. Süfrə həşaratı olma, ey gədə,
Arxaya dönmə nə ki üz versə də.
45. Ruzin heç azalmaz əsla dürrüdən,
Xudaya pənah et, ruzi gəzmə sən.
46. Gir ki o qapıdan, danəndə girir,
Ruzini ondan ye ki, ruzi verir.
47. Nələr gəldisə də başlara, aman
Dönmədi qərəzdən kimsə heç zaman.
48. Əhli-yəqin tayifəsi var idi,
Cümləyə arxa idi, Əbşar idi.
(Bu beyt Abşeron əhlini tanıdır).
49. Çün səri-səccadə suya yönəldi,
Bal iyi, bal dadı meyə də gəldi.
50. Bir ilin bəhrəsi, bir il bəhrəsi,
On illik ruzini yetirir bəsi.
Bizləri yaradıb Yaradan əməl,
Qisməti-ruzini yetirib əzəl.
Ruzini o kəs ki, göndərir yenə,
Onu ye, onu ki, veriblər sənə.
51. Gər, gər olmasaydı səndə kəramət,
Düşərdi göbəyi yerin də əlbət.
52. Əqdi-pərəstiş sənə vardan nizam,
Səndən qeyrisinə pərəstiş haram.
53. At, nəfər, at pərdəni, çıx pərdədən!
Cəngidəyəm pərdədə bil, həm də mən.
54. Gülün əndamını itilə daha,
Bir ovuc toprağa qəlib olma haaa!
55. Təkətay, Novruzla hərəkətə gəl,
Onlu təkamüldür qədimi təməl.
56. Gərçi haaa, əhdimizə qəhr edəsən,
Yoxdu kimsə şikayətə gedəsən.
57. Həyat səhnəsində cəbhə meydanı,
Tutiyə toprağın səbəbdir tanı.
58. Ey əzəli var-yoxumuz hər nə var,
Bey əbədi ölüm-dirim ixtiyar.
Bu fani aləmdə sənindir fərman,
Yeddi fələk dövrədə vermir aman.
Həlqələrlə hey satılır xaniman,
Çünki qulaq həlqədədir hər zaman.
59. Girənc aləmlərə düşüb qalmışıq,
Mənərəfullah oxuyub çalmışıq.
Biz xəcilik xam sözümüzdən müdam,
Sən də bağışla necə varsan, məqam.
Hüzura gəlmişəm başsız-ayaqsız,
Ümid sən Xudaya bağlıdır yalnız.
Eylə kömək munisi-qəmxarələr,
Çarəyə gəl, çareyi-biçarələr.
Qəflətə var, qafiləni gör tanı,
Yox kəsimiz, sahibimiz bəs hanı?
60. Qiblə deməm qeyriyə səndən səva,
Çalmalısan, kim çalacaqdır hava!?
61. Haman süfrədə ki, təhrif olubsan,
Tamam bizləri də zəlil qoyubsan.

XÜLASƏLƏR
Demokratiya

Demokratiya sözü kişi və qadın qarşıdurmasını təmin edən, ailəni dağıdan manyak rejimlər siyasətini göstərən və ifşa edən sözdür.
Demokratiya sözü beş hissədən ibarətdir. 1. Do-iki, 2. Məkr-xəyanət, 3. A-ikili əlif amilləri, yəni Allahın, bəndənin ikili tərkibi, 4. Ti rusun üçüncü şəxs əvəzliyi-kişi, 5. Ya rusun birinci şəxs əvəzliyi-qadın.
Demokratiyanın belə bir qlobal, beşli əxlaqsızlığı bütün maddiyyat və mənəviyyatın məhvinə yönəlib. Demokratiya sözü salam, islam, müsəlman sözləri kimi cəmiyyətin düşdüyü fəlakətləri göstərir, qandırır. Cəmiyyət isə görmədən, bilmədən, qanmadan demokratiyanı özünə məslək edib. Bu və ya bu kimi söz mənalarını bilmədiyimizə görə tariximiz və günümüz büsbütün qan qoxur. Demokratiya prinsiplərinə söykənən konstitusiyalar ləğv edilməli, dövlət, din, partiya, təşkilat və sair qurumlar buraxılmalıdır. Demokratiyanı, islamı mənimsəmək özünüməhv eləmək deməkdir. Demokratiya da, islam da dərman yox, xəstəlik diaqnozudur. Odur ki, bayraqlarımızın üzərindəki rəmzləri oxumağı və qanmağı bacarmalıyıq.
Demokratiyanın əsas hədəfi türkün bazisi olan Azəri məhv etməkdən ibarətdir. Siyasət sözünü bazar sözünə əlavə etməklə demokratik manyak rejimlər özlərinin əsas hədəfinin türkün bazisi olduğunu deyir. Heç kim bilməsə də, bunu Türk-Azər bilməli, hamıya da bunu anlatmalıdır. Demokratiya və bazar siyasəti kimi məsələlərdə ilk əvvəl Türk-Azər elm və din adamaları, dindar və danəndələr önə çıxmalı, bu siyasi, elmi və dini terminlərin mənasını, eləcə də cəmi bayraqların rəmzi mənalarını açıqlayıb camaatı başa salmalıdırlar. Türk bilməlidir ki, türk “dönəri” elə türk demokratiyası, yəni türkün fəlakəti deməkdir, sanki türk özünü bişirib yeyir.
Söz və sair rəmzi mənaları bilmədən Qurana sahib durmaq, Quranı dərk etmək, yaşamaq belə qeyri-mümkündür. Demokratik rejimlər hər bir insanın sağ əlini sol əli ilə, sağ gözünü sol gözü ilə və sair cəbhələşdirir, qarşı-qarşıya qoyur. Eləcə də Allahın ilkin ikili tərkibini, duanı. Cəmiyyətdə islam rejimləri yeridilir, islam təlimləri isə gizlədilir. İslam demokratiyasını reklam və təbliğ etmək çox böyük fəlakətlərə aparır. Cəmiyyəti islam fanatizminin xəstəlik girdabına salır. İran İslam İnqilabı İran islam terrorizmi deməkdir. İran islam rejimi İran terror rejimi deməkdir. Manyak rejim sahibləri yuxarıda deyilənləri yaxşı bildiyinə görədir ki, özlərini müdafiə etmək üçün cəmiyyətdən cəmiyyətə qarşı zor qurumları yaradıblar. Bu qurumları da cəmiyyətin əməyi hesabına maliyyələşdirir və silahlandırırlar. Bu gün İranda olduğu kimi Türkiyədə də islam terror rejimi qurmağa cəhd edilir. Bu cəhdin qarşısını yalnız əsil dindar ala bilər, ənənəvi islam və müsəlman dindarları yox. Dini siyasətdən ayrı yazan konstitusiya birbaşa manyak rejimlərin cəmiyyətə qarşı xəyanətini gizlədir; özü də elə vəziyyətdə ki, din sahiblərinin dindən, islam sahiblərinin islamdan, siyasət sahiblərinin siyasətdən, demokratiya sahiblərinin demokratiyadan, konstitusiya sahiblərinin də konstitusiyadan xəbəri yoxdur. Belə vəziyyətlərdə nə qədər bərk getsən o qədər də dərin düşərsən.
Ey müsəlmanlar, bu günlər bir hidayət vaxtıdır,
Ülfəti ünsiyyətə dair xitabət vaxtıdır. (M.Ə.Sabir)
Odur ki, Xəqaninin “Mədain xərabələri”ndən ibrət alaq və dünyanı xarabazara çevirməyək. Cəmiyyət demokratiya və partiyalaşmadan büsbütün imtina etməli, özünü də, dini də bütövləşdirə bilməlidir. Qurd quzunu parçaladığı kimi, demokratiya, partiyalaşma da cəmiyyəti parçalayır.
Dindar həqiqi islamın batini aləmlərə xas və dirilik təminatçısı olduğunu bilir. Ənənəvi islam həqiqi islamı məhv edərək oturub yerində. Dindar ağıllı, mərifətli, qabiliyyətli deməkdirsə, islamçı əyanidə terrorist deməkdir. Konstitusiya dini dövlətdən ayırmaqla şüuru başdan ayırıb, terror, xəyanət, fanatizm və cinayəti müdafiə edir. Din dövlətdən ayrıdırsa, deməli, açılmayan bütün cinayətlərin təşkilatçısı saxta dini qurumlardır. Konstitusiya dini dövlətdən ayrı yazmaqla deyir ki, insan olsaq da, insaniyyətliyimiz yoxdur. Başımız olsa da şüurumuz, gözümüz olsa da görmə qabiliyyətimiz, qulağımız olsa da eşitmə qabiliyyətimiz yoxdur. Mirzə Cəlil beləsinə Zırrama, Molla Nəsrəddin deyir.
Söz azadlığını bayram edirik. Bilmirik ki, söz azadlığı cəmiyyətə qarşı böyük xəyanətdir. Kişi, kimin ağzı var danışır. Anlamır ki, söz elə sos kimi fəlakətlər nidasıdır. Fəlakətlər nidasını cilovlamaq əvəzinə ona meydan vermişik.
Söz-sos fəlakəti, ağlamağı, sızlamağı mahnı və muğam üstdə zil-bəm getməyi adət edib olmuşuq sənətkar. Ağlamaq azaddır, anlamaq qadağan. Şair demişkən, qandın evin yıxıldı.
Əsgər sözü kişiliyə qarşı olub bazis, özül, əsas və həyatiliyin məhvi mənasındadır. Əsgər sözü iki kişini qarşı-qarşıya qoyur, kişiliyi kişilərin əlilə məhv edir. Sağ əlilə salam verən kişi, sağ əlilə çest verən polis, yaxud hərbçi kişi, sağ əlini qaldıran şəkil, heykəl primadonnanın qulluğunda durduğunu deyir. Əsgər sözü iki qoçun başını bir qazanda qaynatmaq mənasındadır.
“Əsgər, salam” deyimi kişiliyin məhv edilməsində, Sahibi-zəmanın qeybə çəkilməsində ənənəvi islamın günahkar olduğunu bildirir.
Sim-sim və SMS kampaniyaları maqnit sellərini məqsədli yönəltməklə, quruda, suda, havada, odda Bermud üçbucaqları yaradır, təbii fəlakətləri və “möcüzələri” təmin edir. “Bermud üçbucağı” separat termin olub bütün din, dövlət və ictimai qurumlara aiddir.

02 may 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyəti bərpasının 7-ci ili 131-ci günü

Nizami Gəncəvi, Xəmsə, Sirlər xəzinəsi
Bakı

Yazıçı nəşriyyatı, - 1981. Bu kitabdan təhrif nümunələr.
Nəti - Peyğəmbər
67. Təxteye əvvəl ke, əlef nəğşe bəst,
Bər dəre məh cubeye Əhməd neşəst.
Həlğeye Hi ra əlef eqlim dad,
Tuğe ze dalo, kəmər əz mim dad.
Lacərəm u hali əz an mimo - dal,
Daireye douləto, xətte kəmal.
Bud dər in konbəde firuze xeşt,
Taze toronci ze səraye beheşt.
Rəsmtəre - bəxt ke, dər rüzeqar,
Piş dəhəd mive, pəs arəd bəhar.
Təhrif:
Varlığın lövhəsinə ilk söz yazanda qələm, -
Əhmədin “əlif”ini yazıbdır onda qələm.
“Əlif” “hey”i mülkünə hakim edəndən bəri,
“Dal” onun boyunbağı, “mim” də ki, bir kəməri.
Bu kəmər, boyunbağı edib camal sahibi,
Səadət dünyasında olub kamal sahibi.
Bu günbəz ki, kərpici saçar firuzətək nur, -
Onun cənnət bağında tər-təzəcə turuncudur.
Turuncun adətidir: gül açmaz ilk baharda,
Meyvəsi yetişəndə gəlib çıxar bahar da.
Tərcümə:
Dəfeyi-əvvəl ki, əlif xət vurur,
Məh əlifi Əhməd önündə durur.
Hi həlqəli əlif iqlim gətirir,
Dal tağını, mim kəməri yetirir.
Həmin mim biəlac o dal tağını,
Dairə dövründə tağ əhvalını.
Füruzə kümbədə aparır haman,
Tazə turunc bitir beheşt saraydan.
Bəxta, rəsmiyyəte belə ruzigar,
Öncə meyvə verib, yetirir bahar.
68. Konte nəbiyya ke, ələm piş bord,
Xətme nəbovvət be Məhəmməd sepord.
Təhrif:
Peyğəmbərlik bayrağı göylərə qalxan vədə,
Sonuncu peyğəmbərlik verildi Məhəmmədə.
Tərcümə:
Nəbi ələmlərlə sürür hamını,
Məhəmmədə verir son anlamını.
69. Torbətəş əz dide xəyanət feşan,
Qorbətəş əz Məkke velayət setan.
Təhrif:
Günahkarın gözləri kor qalıb qürbətdə də,
Məkkədən xərac alıb, bac alıb qürbətdə də.
Tərcümə:
Türbəti aşkarca xəyanət vurur,
Qürbəti Məkkədə vilayət qurur.
70. Bərhəme sərxeylo sərxiz bovəd,
Qotbe deransaz səbok seyr bovəd.
Şəme ilahi ze del əfruxte
Dərse əzəl ta əbəd amuxte.
Təhrif:
Varlıq dəyirmanını fırlandıran oxdu, ox
Üstümüzdə ağadır, səxavəti çoxdu, çox.
Əzəliyyət dərsindən əbədilik dərs alıb,
Ürəyinə qürbətin öz çırağı nur salıb.
Tərcümə:
Aləmə sərpərəst, adil, xeyirxah,
Qütbün ağırlığı yüngülləşə, ah.
İlahi şəmini qəlbdə yandıra,
Əzəli, əbədi dərsi qandıra.
71. Çeşmeye xorşid ke, mohtace ust,
Nime helal əz şəbe merace ust.
Təhrif:
İşığıyla dolubdur günəşin qızıl tası,
Meracından Ay olub göydə hilal parçası.
Tərcümə:
Günəş şüaları möhtacdır ona,
Yarı hilal isə meracdır ona.
72. Nime şəbeqane məlek nime ruz,
Kərd rəvan məşəle giti firuz.
Xod fələk əz dide emariş kərd,
Kərd rəha dər həreme kainat. Zohrevo məh məşəle daryuş kərd.
Həlt xəto, çar hodud, şeş cəhat.
Təhrif:
Gecənin bir aləmi o günəş göydə yandı,
Aləmi nurlandıran məşəli alovlandı.
Fələk gəcavəsinə göz olmuşdu gözüylə.
Ay, Zöhrə məşəlini gəzdirirdi özüylə,
Yeddi iqlim, altı səmt dörd çəhət öz yerində,
Kainatın özü də yox oldu nəzərində.
Tərcümə:
Günorta məliyi gecə yarısı,
Məşəl alışdırdı aləm arası,
Fələklər baxdılar, göz bağladılar,
Zöhrə ilə Aysa üz dağladılar.
Necə mərhəm gördü ulu kainat,
Yeddili xət, dördlü hüdud, şeş cəhat.
73. Qam be qame u çu təhərrok nəmud,
Meyle ze meyləş be təbərrok robud.
Təhrif:
Mübarək qədəmini haraya ki basardı,
Hər tağ onun önündə uçan qala, hasardı.
Tərcümə:
Get-gedə təhərrük-təhrik eylədi,
Nə istədi xatiri həqdir dedi.
74. Çun do cəhan dide dər u daştənd,
Sər ze peye, səcde füru daştənd.
Payəş əz in comle ke, sər piş daşt,
Mərhəle bər mərhəle səd piş daşt.
Bəhre zəmin kan şode, u göhərəş,
Borde sepehr əz peye tac əfsərəş.
Təhrif:
Heyrətindən gəlmişdi vəcdə iki cahan da,
Baş əyib eləyirdi səcdə iki cahan da.
Ayağı toxunduqca uça-uça pilləyə,
Hər dəfə ucalırdı uca-uca pilləyə.
Kainat dəryasında oldu parlaq bir inci,
O inciylə parladı göyün tacı birinci.
Tərcümə:
Hər iki cahan da eyləyib nəzər,
Səcdəyə durdular birərha birər.
Ayağı başından irəli durdu,
Mərhələ-mərhələ zərbələr vurdu,
Mehri-zəmin kandı, o da gövhəri,
Tamam asimandan tac aldı geri.

01 may 2007-ci il, Sahibiz-zəman ədəbiyyatı bərpasının 7-ci ili 130-cu günü

BİSMİLLAH
Nizami Sirlər Xəzinəsinin açarı

Bismillah sözünün ism tərkibində yalnız bir incə İ saiti var. Həmin incə İ saiti batində zülmət, zahirdə isə nur dəryası rəmzidir. Göründüyü kimi eyni ikili vahidiyyət ikili məna kəsb edir - qarabağ, bəğərə və s. sözləri kimi. Həm dua, həm də insan batini və zahiri aləmlər təcəssümüdür. Nizaminin dediyi açar insanın içində olan həmin o duanın içindədir. İnsana aid olan kişilik xassəsi hər iki aləmə xasdır. O dünyada, zülmətdə bu xassənin ilkin şərti də məhz elə kişilikdir.
Kişi batinə doğmasa, qadın əsla zahirə doğa bilməz. Kişi açarı qıfıla salıb hərləməsə, qıfıl açılmaz, pas atar. Kişi batinin təcəssümü olduğu üçün üzü tük gətirir. Qadın zahirin təcəssümü olduğu üçün üzü tük gətirmir. Üzümüzü qırxıb özümüzü arvadsifət edirik.
İbrahim peyğəmbər İsmayılı, yəni Bismillahı qurban kəsir, özü də Allah yolunda. İbrahim peyğəmbərin kəsdiyi, sən demə, elə Allahın özünün mövcudluğunun ikili tərkibinin ilkin şərtiymiş, özü də hər iki aləmdə. Ona görə də şair ləliyə-ləliyə qalıb, deyir ki, Bismillah deyə, “Qoyun qurban kəsmə, boyun qurbanı”. Qıl körpü, mizan tərəzi, optik halət, fatihə məqam sözləri və özləri əbədiyyət halətini təmin edən sirlər xəzinəsinin açarı biz insanların qafasının içindədir. Bu açarla həm olum, həm də ölümün dərki təmin edilir. Bu da olur şüur əbədiyyət axarı, insanın beyin və sinir sistemi. Kainatın ərşi-sütunu.
Allah da, bəndə də, o dünya da, bu dünya da eyni həyati prinsiplə, yəni açar-qıfıl prinsipilə idarə olunur. Bəlamız budur ki, İsmayılı qurban kəsməklə Allahın ismini qurban kəsmiş və Nizami sirlər xəzinəsinin açarını itirmişik. Nizami təlimlərini bilmədiyimizə görə qıfılı aça bilmirik.
Dini dövlətdən ayırmaq Allahı bəndədən, bəndəni də Allahdan ayrı salır. Cəmiyyəti Yaradan və yaradılışın ilkin ikili və onlu vəhdəti şərtinin dərkindən məhrum edir. Elmi dindən ayırmaq isə Quran ayə və surələrinin dərkini büsbütün qapayır. İnsanı insaniyyətlikdən məhrum edir. Nizaminin sirlər xəzinəsinin açarı hər kəsin öz əlində və qafasının içindədir.
Atatürk sözü türkün bazisi olan Azəri nəzərə çatdırmaqla bərabər, eynən Bismillah sözü və özü kimi ilkin başlanğıcın ikili ilkin şərtinin ata, kişi olduğunu göstərir.

01 may 2007, Sahibiz-zəman ədəbiyyəti bərpasının 7-ci ili 130-cu günü

XÜLASƏLƏR

AZƏRBAYCAN - HƏYAT AĞACI
MƏHŞƏR AYAĞI

Yer Kürəsinin həyat ağacı olan Azərbaycanın kökü, rişələri, gövdə, budaq və meyvələri minimum bütün Qibləgah mühiti, maksimum isə bütöv Yer Kürəsi ekvatoriyasını əhatə edir. Azərbaycan deyimi qlobal miqyasda isə kürreyi-ərzi və kainatı əhatə edir.
Azərbaycanın minimum mühitini adi bir ağac təsəvvür etsək, bütün millətlər, bütün flora və fauna sanki həmin ağacın kökü, rişəsi, gövdəsi, budaq və şaxələri, tumurcuqları, çiçək və meyvələridir. Belə bir barlı-bəhərli, qollu budaqlı həyat ağacı ilkin olaraq topraq içində olan dənədən cücərib, tit verib topraqdan çıxır. Bu cücərtini toprağın içində bitirən dördlü həyati ünsürün toplum halətidir. Topraqdan yenicə qalxan ilkin cücərtilər də ümumbirgə Azərbaycandır. Bu həyat ağacının ilkin gövdəsi, ilkin budağı, ilkin şaxəsi, ilkin tumurcuğu, ilkin çiçəyi, ilkin meyvəsi və nəhayətdə ilkin tumu da Azərbaycandır. Belə bir ilkinlik hər il həyat ağacının inkişafında köklü-köməcli təkrar olunur və bu təkrarlar ağacın gövdəsində iz qoyur. Ağac böyüyür, qüvvətlənir, bar-bəhrəsi artır. Bilməliyik ki, bəşəriyyətin bir hissəsi həyat ağacının köküdür, bir hissəsi rişəsidir, bir hissəsi gövdəsidir və sair. Həyat ağacının gözəlliyi, füsunkarlığı həmin bu müxtəliflik və rəngarəngliyimizlə əlaqədardır. Azərbacan adlı həyat ağacının meyvəsi hələ çiçəyin içindədir ana bətnindədir. Bu meyvənin böyüməsi, yetişməsi, dada, məzəyə, lətafətə gəlməsi üçün münasib və müvafiq mühit lazımdır. Azərbaycan deyilən məna bütün yaradılışın dirilik şərtidir. Azərbaycanı diriltsən, dünya diriləcək, yəni meyvə yetişəcək. Azərbaycanı məhv etsən, dünya da məhv olacaq. Ana bətnində uşaq abort olunmasa, övladın, nəslin olacaq; abort olunsa, övladın, nəslin olmayacaq. Əgər İran kimi nüvə parçalamaq həvəsində olsan, nəinki körpə, heç valideyn də, nəinki tumurcuq, heç ağac da olmayacaq. Olan-olmaz imkanlarımızdan istifadə edərək kökümüzü, soyumuzu, sopumuzu kəsirik. Bu yerdə Azərbaycandan danışmağa yer qalmır. Cəbəllüttariq boğazı, Kəbə, Fars körfəzinin sonu, Həştərxan, Qara dəniz, Balkanlar, Vatikan dairəsi minimum Azərbaycan yəni Qibləgah, məhzər, məhşər, bazis mühitidir. İndi bu mühitlə müasir Azərbaycanın xəritəsindəki ərazisini müqayisə etsək, aydın olar ki, Yaradılışı büsbütün məhv etmişik və hamımız məhşər ayağında olmuşuq qəhrəman, qeroy, general. Qeroy sözü hər iki aləmin qara geydiyini, zülumətlərə qərq olduğunu açıqlayan sözdür. General sözü nəsran separatın mason, yəni sol qolu, ərmən deməkdir. Nəsran separatın sağ qolu isə islam, madonnadır. Hansı ki, hazırda primadonna halətinə gəlib.
Azərbaycanın - həyatiliyin ilkin şərtinin məhv edildiyini cəhənnəm sözü də açıqlayır. Cənnətin heçlik aləmi olduğunu bilirik. Cənnətdə can olmur. Cəhənnəm sözü də bizə deyir ki, cənnət kimi elə cəhənnəmdə də can yoxur. İndi nə qədər “Can, can, Azərbaycan” oxuyursan, oxu. İndi nə qədər Dünya Azərbaycanlıları gününü bayram edirsən, et. Ancaq bil ki, bayram sözü kişiliyin, insaniyyətliyin əsir alınması və məhv edilməsi mənasındadır. Cəhənnəm sözü iki hissədən ibarətdir. Biri cəhən, yəni cahan, biri də nəm, yəni ərəbin inkar əlaməti. Cəhənnəm və cənnət sözləri sanki cəmiyyətin heçlik aləmində heç-puç olduğunu göstərir, Azərbaycanın İzrail, Əzrail edilməsi də eynən. Bütün millət və irqlərin, insan və heyvanların, flora və faunanın ilkin nümunəsi Azərbaycandır. Kişi, islamın cəhən-nəm deməsinə baxma. Cahan diridir, yetirir və bitirir. Azərbaycan minimum Yer Kürəsi, Qibləgah mühitinin adıdır. Kişi, Azərbaycan sərhəd tanımır, hamı və hər kəsin soy və sopudur.
Azərbaycan qayəsi nur, mayası nur ki
Hər daşından alov dilli ox ola bilər,
Azərbaycan deyiləndə ayağa dur ki
Füzulinin (Nizaminin, cəmiyyətin, Yaradanın) ürəyinə toxuna bilər.
(Məmməd Araz)
Vadeyi-vəhdət həqiqətdə məqami-eşqdir,
Kim müşəxxəs olmaz ol vadidə soltandan gəda.
(Füzuli)
Hər bədo-niki ke dər in məhzərənd,
Rəng pəzirəndeye yek-digərənd.
(Nizami)
Şəmə pərvanələrik şəmi-dəhrilərdə həmi,
Cəmi-cəmlər cəminin cümlələrdə cami-cəmi.
(Əkrəm)
Amin! Ya Rəbbül Aləmin

P.S. Filan dövlət Azərbaycanın ərazi bütövlüyünü tanıdı. Filan müğənni xaricdə konsert verdi, Azərbaycanı tanıtdı. Filan idmançı beynəlxalq yarışda bayraq qaldırdı, Azərbaycanı tanıtdı. Dünyada lobbi, diaspor təşkilatları yaratdıq, Azərbaycanı tanıtdıq kimi iddialarla yaşamaq olmaz.
Azərbaycan sözündə olan bay deyiminin y hərfi ikili əlif amillərinin təkli naqisliyini göstərən əlamətdir. Azərbaycan sözünün batini mənasını anlamadan azərbaycanla fəxr etməyə dəyməz. Azərbaycan sözü Qibləgah mühitdə Əllahi-əhədiyyəti Təkallah edildiyini göstərən sözdür.

09 aprel 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyətti bərpasının 7-ci ili 108-ci günü

AZƏR VƏ AZƏRBAYCAN
ALLAHIDƏRK

Azəri-bayi-caniyəm, arizi qəmliyəm naçar,
Bəni-insani cehrəyəm, adəmi-zadəyəm ki var.
(Əkrəm)
Mən Azəraycanlı olduğum üçün xəcalət çəkmir və “Azərbaycan oğluyam” mahnısını diringi gedirəm, özü də Azərbaycan söz mənasını bilmədən. Belə bir vəziyyətdə Azərbaycan mahnıları içində itib-batmışıq. Azərbaycan mühiti başdan-ayağa şok vəziyyətindədir. Azərilər bunu başa düşməyib, hətta belə vəziyyətdə tarixən fəxr etdiyinə görə dünyamız olub yalan dünya. Bu yalan dünyanı dirildib özünü-özünə tanıtmaq üçün fars, rus, azər mühitində bazis və üstqurum məqamlarını dəqiqləşdirməli və münasibətlərini tənzimləməliyik, özü də məhz Azər sözünün içində.
Azər sözünün türkün bazisi olduğunu demişik. Türk dediyimiz üstqurum isə Azər sözünün içindən xəbərdar olmalı, özünün fars, rus, araz, əruz, arazbari deyimli tərəf-müqabilini tanımalıdır. Kişi, Azər və Azərbaycan söz və öz mənaları Onlu Günəşlər sisteminə xasdır. Batini aləmlərdə Azər gözəgörünməz Günəşdirsə, Azərbaycan gördüyümüz Günəşdir. Azərbaycan dediyimiz söz məqamı cəmiyyəti və təbiəti kainatın ümumbirgə Qibləsi yönümə yönəldən nadir mayakdır. Azər əbədən neqativdir. Azərbaycan isə neqativdən pozitivləşmiş, əyaniləşmiş, ilkin ikili dua, yəni həyati amillərdir. Dua et, yəni ağıla gəl deməkdir. İndi biz ağıl duasına, Yasin surəsinin dərkinə möhtac qalmışıq. Kainatın ümumbirgə qibləsi olduğu kimi, hər bir planetin və hər bir insanın da özünəməxsus qibləgahı var. Fərdiyyətin qibləgahı başı, qafasıdır. Yer Kürəsinin Qibləgahı isə Qaf və Kufə mühitləridir, yəni Yer Kürəsinin başı, qafası. Həmin o başı, həmin o qafanı məhv etmək üçün yəhud arvaddan ərmən, ərməndən müsəlman düzəldib. Dünya siyasi və şəri rejimləri Yer Kürəsinin başına bomba töküb, qafasını sındırmağa təhrik edilib. Türk-kürd, ərəb-əcəm, erməni-müsəlman münaqişələri, kompramatları dayandırılmalıdır. Qibləgah mühit əhlinə deyərlər, əruzi, arazbari. Biz Azəri deyilən Əruzilər Yer Qafasının beyniyik, lakin Yer Qafasının beyni olan bizlər kabinet və vəzifələrdə dondurulmuş, çürüdülmüş haldayıq. Hamı fiziki hərəkətdədir. Ancaq şüur və mənəviyyatımız məhv edilib. Qeyri-əyani Günəş, yəni Xəzər Nur dəryasını məhv etmişik. Cəmiyyət, ələlxüsus, türk-kürd, ərəb-əcəm öz Qiblə və Qibləgah mühitini tanımalıdır. Qibləyönümə deyərlər Azərbaycan, Qibləgah yönümə isə, deyərlər Əruz, Araz mühitlər.
Külli-məqamat bətni-məqamati qərarəm,
Külli-hürüfat bətnidə hürrabi qərarəm.
Tən-tən zülümat tərkidə zərrati-qərarəm
Hur eylə, kəramətlə kərəmullahi, Əkrəm,
Hur eylə, cəmi qiblə mühitində mükərrəm.
Hur eylə ki, türkün sözü tazın sözüdür xar,
Gen dünyam olub dar,
Hur eylə ki, islami-təmam,
Külli-kəlam, xəmseyi-am.
Qiblə həram, zəri-giriftar!
Hur eylə ki, mahurilərim əflakı sarsın,
İsgəndəri-Zülqərn, Ərəbzəngi həvasın.

Bütün insanlar Qiblə və Qibləgah mühiti tanıdıqdan sonra özlərinin əruzi və arazbari olduqlarını dərk edir, yəni milli ayrı-seçkiliyi, milli mənsubiyyəti unudur. Başa düşür ki, milli siyasətlə milli məsələ millətin kökünü qaşıyır hələ. Bu da olur ümumbirgə soyqırımı.
Azər və Azərbaycan biri neqativ, biri də ilkin, ikili pozitivdir. Azər də, Azərbaycan da bütün kainata xas olan məna və mahiyyətlər daşıyıcısıdır. Azər də, Azərbaycan da (beyin də, şüur da) üçlü vəhdətdədir. Pozitivləşmiş üçlü vəhdət bütün planetlərə transfer edilir və həmin mühit də həmin planetin olur Qibləgahı. Kainatda da, Yer Kürəsində də, insanda da nəsran separatın əsas hədəfi olub ağıl, huş, dərrakə, şüur. Onlu Günəşlər sistemindən kainata transfer edilən üçlü şüur vəhdətinin hər biri eynən zəncirvari reaksiya kimi ikiləşir və olur Qibləgah mühitin kökü, bünövrəsi, əsası, yəni istismar və yağma etdiyimiz təbii sərvətlər. Təbii sərvətlər istismar ediləndə enerji potensialı olan şüur itir və təbiət bitirə bilmir. Yer Kürəsi səhralaşır. Qız qarının “adın qalsın, bala” qarğışına tuş gəlmişik. Adımızı qoymuşuq, Azərbaycan - ağıl dəryası. Kişi, adımızla fəxr edirik, şüur istehsalı bizlik deyil, onu özəlləşdirə bilmərik. Azərbaycan deyilən məna kainatın enerji, şüur potensialı və qüdrətidir. Adımızın və mühitimizin Azərbaycan adlanması onu göstərir ki, manyak arvad rejimlərin əsas hədəfi tarixən Qibləgah mühitin ruhi, enerji və şüur potensialı olub. Biz adımızı azərbaycanlı qoymaqla nəsran separatın günahlarını qanmadan boynumuza almışıq, sanki kainatın Qibləgahı da, ağıl mühiti də bizik. Belə bir məsuliyyəti dağlara yükləsən, beli qırılar. Azərbaycan - bütün kainatın şüur mərkəzi və ərşi-sütunudur. Hansı ki, erməni adını qoyub daşnaksütun (yəni, daş, qan, sütun). Yer Kürəsi Qibləgah əhli və mühitinin əsas üç adı var: biri Azər-Əruz, biri Azər-Arazbari, biri də Azər-Türk. Bu beyinlər sərhəd tanımır, qafanın içində bir olmasa, orada şüur istehsalından danışmağa dəyməz. Üçlü beyinimiz üçlü parçalanaraq olub müstəqil, yəni sərxoş, sərsəm, paxmel. O dünya ilə bu dünyanın əlaqəsi kəsilib, Xəzər, Qara dəniz, fars körfəzi əlaqələri itib, bəndi-bərələri kəsilib, olub dərbənd. Belə vəziyyətdə ağıllı axtarma. Hamımız olmuşuq kar, kor, kürkü yırtıq kirpi. Odur ki, bir-birimizə ox atmaqdan başqa qeyri bir peşəmiz yoxdur.
Cəmiyyət kütləvi şəkildə mənəvi neqativ vəziyyətə salınıb. Elmi-dini təlimlər cəmiyyəti belə bir mənəvi xroniki böhrandan çıxarmağı bacarmalıdır. Bilməliyik ki, Azərbaycan Azərə nisbətdə mənəvi neqativ haləti təcəssüm etdirən sözdür. Daha doğrusu, Azərbaycanın ruhu, canı, cismi, ismi olduğu halda yenicə doğulmuş körpə kimidir. Füzuli belə zəif, zərif körpəyə həlminməzit deyir. Körpədən hələ ağıl ummağına dəyməz, onu bəsləmək, böyütmək lazımdır. Körpənin mənəvi-fiziki inkişafı doğulduğu mühitin sağlamlığından asılıdır. Bu mühitdə əgər biz dördlü həyati ünsürləri - su, hava, od və toprağı murdarlayırıqsa, körpə də murdar mənəviyyatla yekələcək, olacaq pəzəvəng. Körpə sağlam mühitdə yaşamasa, fiziki və mənəvi şikəst olacaq. Beləsinə deyərlər, ölü canlar, diri şəhid, canlı neqativ, göz dağı. Türkün və cəmiyyətin sağlam bitməsi üçün gərək Azər və Azərbaycan mühitləri sağlamlaşa. Azər və Azərbaycan mövzusu halidə və nəhayətdə Allahidərk, Allahi həlaliyyət və Allahi həramiyyət, ilahiyyət, ruhaniyyət, Qiblə və Qibləgah, insan və insaniyyətlik kimi mövzuları əhatə edir. Nizami demişkən, bu mövzu kələfin ucudur.
Başım dizlərimə çökdü o ki, var
Kələfin ucunu etdim ixtiyar.
(Nizami)
Mən Azərbaycanlıyam, yəni bəşəriyyət beşiyinin yenicə doğulmuş körpəsiyəm. Məndən ağıl, iş, tələb etmək olmaz. Mənim mühitimi murdarlasan bəşəriyyət məhv olacaq, saflaşdırsan firavan bitəcək.
Səndən bulubdur Əhmədi-mürsəl məqami-qürb,
Həlminməzid löğməsinə duzəx iştəha.
(Füzuli)
Şərh: Timsah və körpə. Qurd və quzu. Div və Cırtdan.
Qibləgah mühitin türk, ərəb, əcəm pərakəndəliyi, sınır və sərhədləri reallıqda körpədir. Həmin körpənin olduğu ana bətnində isə abort prosesi gedir. Belə bir mühitdə sərhədlər, hasar və çəpərlər ləğv edilməli, özəlləşdirmə dayanmalıdır. Bu mühit bəşəriyyətin beşiyi və Qibləgahıdır.
Azər və Azərbaycan qeybətdə kainatın, eləcə də fərdin enerji potensialı, həyati qüdrəti olub hər iki aləmdə neqativdir. Biri batində, biri də zahirdə, biri ana bətnində, biri də beşikdə.
Qibləgah mühitin xəritəsi: Xəzər nur dəryası, Qara dəniz türk-dürr dəyrası, Fars körfəzi, eşq dəryası, Ağ dəniz ruhani dərya. Bu, qibləgah mühitin ekvatoriyası, mərkəzi isə Ağrıdağ, Araratdır.
Mövzu ünvanına Füzuli duası:
Yarəb, bəlayi-qeydə Füzuli əsiridir,
Ol bideli bu dami-kudrətdən et rəha.
Amin. Ya Rəbbül-Aləmin.

04 aprel 2007, Sahibiz-zəman əbədiyyətti bərpasının 7-ci ili 103-cü günü